Uoppnåeleg eNorge-mål

Eg analyserer resultata av Norge.no sine kvalitetsvurderingar frå 2004 til 2006 og ser mellom anna på utviklinga innafor området tilgjengelegheit (accessibility). Det er det einaste området der det er sett konkrete mål i eNorge-planen.

I eNorge 2009 heiter det:

I løpet av 2007 skal 80 prosent av offentlige nettsteder oppfylle Norge.no’s kvalitetskriterier for tilgjengelighet.

Resultatet av 2006-vurderinga var at berre 6 av 690 offentlege nettstader oppfylte krava til tilgjengelegheit. Det er mindre enn 1 % (0,87 % for å vera heilt nøyaktig). At dette talet skal stiga til over 80 i løpet av hausten er heilt urealistisk.

Det var forrige statsråd Morten A. Meyer som førte eNorge 2009 i pennen, men det blir noverande statsråd Heidi Grande Røys som får ansvaret for at måla blir oppfylte. Eg vil rå ho til å ta ein ny diskusjon om akkurat dette punktet. Eg trur kanskje målsetjinga var ei anna, men at formuleringa vart litt feil.

Dersom formuleringa hadde vore "offentlege nettstader skal oppfylla minst 80 % av krava til tilgjengelegheit", ville det vore muleg å nå målet. I 2006 var oppfyllingsgraden 69 % (67,3 % for kommunar/fylkeskommunar og 72,3 % for statlege etatar).

Poenget med ein ny diskusjon er ikkje å tilpassa måla etter nosituasjonen, men å setja søkjelys på kva som er viktig innafor dette området. Eg meiner ut frå eit praktisk og pragmatisk syn at det viktige må vera å få flest muleg til å oppfylla dei viktigaste krava for tilgjengelegheit. Så får det heller våga seg om nokre sider ved tilgjengelegheit er dårlegare dekka. Dei indikatorane som er vanskelegast å tilfredsstilla, er:

- hoppa over faste element og gå direkte til innhald (9 % oppfylte dette i 2006)
- korrekt bruk av rad- og kolonnetitlar i datatabellar (24 %)
- bruk av forklarande tekst (ALT-tekst) til grafiske element (53 %)

Av desse meiner eg den siste er den desidert viktigaste og at dei to andre er mindre alvorlege. Sjølvsagt skal ein ha høge ambisjonar på dette området, som regjeringa viser i eit nytt forslag, men det må på same tida ikkje bli for stort sprik mellom målsetjing og faktisk situasjon.

JavaScript

Problema eg har referert til med sider som blir tolka forskjellig i ulike nettlesarar, skuldast JavaScript-kode. Det er problem som kjem til syne ved at koden blir tolka ulikt, eller problem du får dersom nettlesaren din ikkje har støtte for JavaScript eller den er slått av.

JavaScript vart utvikla av Netscape på midten av 1990-talet som ei utviding av språket ECMAScript. Namnet JavaScript, og med det mange feilkoplingar til programmeringsspråket Java, var i følgje Wikipedia resultatet av ein hestehandel med Sun. Spørst om det var så lurt.

No er utviklinga av JavaScript lagt til Mozilla Foundation, gjennom det heileigde selskapet Mozilla Corporation. Mellom direktørane for Mozilla Foundation er Brendan Eich, ein av dei som utvikla JavaScript hos Netscape. Men Mozilla er ikkje veldig tydelege på kva dei vil med skript-språket framover.

Er JavaScript ein standard? Dei mest brukte versjonane av JavaScript er SpiderMonkey (ein C-implementasjon) og Rhino (Java-implementasjon) følgjer begge ISO-standarden ECMA-262 ver. 3 og slik sett er det ein standard.

Tilbake til trøblete nettsider: Kvifor bruka JavaScript når det skapar problem? Det er eit stort behov for eit språk som kan manipulera HTML-kode og gjera sidene meir dynamiske. Men utviklarar må heile tida spørja seg:

• Kan dette løysast utan bruk av JavaScript?
• Korleis ser dette ut utan JavaScript-støtte?
  
• Kan dette blokkera for ein del kommunikasjon (t.d. søkemotorar)?
• Ser det likt ut i alle (mest brukte) nettlesarar?

Det første spørsmålet er det viktigaste. I dei overordna måla for utarbeidinga av XHTML 2 heiter det då også:

Less scripting: achieving functionality through scripting is difficult for the author and restricts the type of user agent you can use to view the document. We have tried to identify current typical usage, and include those usages in markup.

Et tu, Lotteritilsynet!

Også du, Lotteritilsynet!
Eg trur nesten eg må revurdera tidlegare uttale om at mangel på universell utforming høyrer gårsdagen til. I det siste har det vore plagsomt mange dårlege nettsider, designa spesielt for .. ja, den du veit.

Problemet hos Lotteri- og stiftelsestilsynet er ikkje av same alvorlege karakter som Sparebanken Vest, men det er i alle fall kode som oppfører seg ulikt i Opera og Firefox (Firefox 2.0 øvst, Opera 9.1 under). I presentasjonen av tilsette med e-postadresse, ligg det javascript-kode for mellom anna å gjera det vanskelegare for robotar å samla inn. Men Opera og Firefox tolkar altså denne koden ulikt. IE tolkar koden slik som Firefox.

Tidlegare hadde indikatorane for god kvalitet på offentlege nettsider ein eigen sjekk om sidene framstod likt i ulike nettlesarar. Den vart teken ut for fleire år sidan, men mange eksempel den siste tida kan tyda på at den kanskje skulle vorte inkludert på nytt.

Sparebanken Verst?

Eg har lang erfaring som nettbank-kunde, faktisk før nettbankar var eit faktum. Det første systemet eg brukte var Postbanken sitt Postex system (good old pre-web days). Til ei kvar tid har eg så hatt 3-4 nettbankar som eg brukar i varierande grad.

For Sparebanken Vest har eg alltid brukt Opera som nettlesar. Til vanleg brukar Firefox og Opera om eit anna og som siste utveg IE, dvs. når ikkje noko anna går. Menystyringa til Sparebanken Vest har, som Per-Erik påpeika i ein kommentar, manglar ved at Flash-teksten på innhaldsdelen overskriv menyteksten (!). Det gjer enkelte menyval på tredje nivå uleselege.

Nyleg har spv gjort endringar på sidene som gjer at eg i staden for den vanlege startsida får opp ei hjelpeside der banken forståelsesfullt forklarer at "På grunn av innstillinger i din nettleser vil ikke sidene fungere optimalt." Ja vel, kva slags innstillingar? Er det kanskje innstillinga til banken det er noko feil med? Dessverre demonstrerer banken det same som eg har opplevd i andre bankar i jobbsamanheng: Dei er fullstendig i lomma på IT-leverandøren. Det er det mange kundar som er, men eg trur bankane er i ei særstilling.

Rekordlang meny

Fylkesmannen i Sogn og Fjordane har kanskje sett rekord i menylengde: 119 menyval er det i hovudmenyen, og alle blir viste samtidig! Det siste er nok ikkje tilsikta, men den Javascript-styrte menyen blir ikkje oppfatta på same måte i Opera (9.10) som i IE 6 og Firefox 2.0. Ein annan snodig ting er at menyen i Opera har fleire test-innslag som ikkje viser i IE og Firefox. Det ser også litt dumt ut ("Robert tester litt tekst med fet skrift").

Problemet er truleg at det er brukt Microsoft-spesifikk kode som Opera ikkje greier å tolka rett. Eg både håpar og trur at tida er inne for at denne type nettlesar-binding blir sett på som like harry som å blinkande reklametekstar eller Flash-basert startside (Splash-side).

Ein annan aktør som har klart det same som Fylkesmannen er Sparebanken Vest. Deira nettsider har fram til nyleg fungert heilt OK i IE, Firefox og Opera. No har dei gjort eit eller anna dumt som gjer at sida ikkje lastar skikkeleg i Opera.

Utviklarane må skjerpa seg og innsjå at leverandørbinding (særleg til Microsoft) er UT og korrekt validering og standard-tilpassing er INN!

Fiat i 500

Fiat går så det grin, 2-3 år etter at dei var nær konkurs. Det passar bra for i år er det 50 år sidan legendariske Fiat 500 vart presentert. Det vart sjølve folkebilen i Italia og mange andre land også. I desse dagar lanserer Fiat den nye versjonen av suksessen, og den heiter framleis Fiat 500.

Trenden med retro-design har vore merkbar dei siste 10 åra. Me har fått modellar som VW Beetle (ingen suksess), BMW Mini (stor suksess), Chrysler PT Cruiser (bob-bob), BMW Z8 (ingen suksess) osv. Den nye Fiat 500 er klart i slekt med opphavet, og retro-elementa er mange. For ordens skuld er den sølvgrå den nye og den raude er originalen (ja, den gamle er nok finare).

Ein fascinerande del av 500-utviklinga er invitasjonen frå Fiat-konsernet til publikum om å bli med på designet av bilen. Fiat oppretta ei eiga nettside der folk kunne gå inn og komma med designforslag. I følgje "Auto motor und sport" har meir enn 3,7 millionar vore innom sidene sidan mai i fjor. 275 000 idear vart samla inn frå sidene, med alt frå fullstendig design til forslag til ekstrautstyr.

Dette må vera bilutvikling 2.0.

PDF og tilgjengelegheit

Eg deltok på konferansen T4P - Technology for Participation - på Høgskolen i Agder i Kristiansand forrige veke. Utgangspunket for konferansen var prosjektet EIAO - European Internet Accessibility Observatory.

På konferansen var PDF (Portable Data Format) eit tema og det var stort sett med negativt forteikn. PDF er ikkje bra for tilgjengelegheit, var gjennomgangstonen.

Det stemmer nok, og PDF er dessverre altfor mykje brukt på web-en. Det er HTML som er web-ens språk, ikkje PDF. Men PDF-iseringa har dessverre gått langt.

A List Apart har ein god artikkel om PDF og tilgjengelegheit. I artikkelen blir det understreka at også PDF har mulegheiter til å gjera formatet betre tilgjengeleg for funksjonshemma. Artikkelen har følgjande samandrag:

1. Most PDFs on the web should be HTML.
2. Some documents really should be PDFs.
3. You can add XML-like tags to give structure to a PDF.
   1. Tags weren’t available until a recent upgrade to the PDF file format.
4. Most screen readers in common use can read PDFs.
   1. Screen readers had to be upgraded to understand tags.
   2. Screen readers have been continuously updated throughout their history, and even today some screen readers cannot handle parts of the HTML spec.
5. Even an untagged PDF can be accessible if you’re using the right technology.
6. Posting a PDF online with no HTML alternative does not automatically constitute discrimination.

Resten kan lesast på A List Apart.

NSB og brukarorientering

Eg reiste med tog forrige veke og det er alltid kjekt. Det er ein suveren måte å reisa på - den suverent beste etter mi meining. NSB har også lagt til rette for å kjøpa billettar via nettet, så den delen begynner også å bli bra.

Eg kjøpte billettane via nettet og det hadde også sidepassasjeren min gjort. Men ho fekk ei kraftig irettesetjing av konduktøren fordi ho hadde kryssa av for henting på stasjon, og ikkje henting i tog. Hallo?! Er dette brukarorientering slik NSB ser det?

Det må vel vera knekkande likegyldig korleis billettane blir skrivne ut, i alle fall for passasjerane. er det elektroniske billettar eller er det ikkje? Det er NSB si oppgåve å sørgja for å ha oversikt over dei som har bestilt via nettet, ikkje passasjerane. Skjerpings!

Lommedalen, Afghanistan

Eg prøvde å finna hotell i København og fann eit ved hjelp av booking-tenesta hotell.no. Må seia eg skvatt då eg fekk kvittering for bestilling: Avsendaren hadde adresse Lommedalen, 1350, Afghanistan!

Den første tanken min var at - pokker, no var eg lurt. Men ein telefon til hotellet stadfesta bestillinga, så den var ok. Likevel, kva i all verda betyr adressa? Ein kikk på www.hotell.no viser at selskapet har adresse Emilie Haugs Vei 16, 1350 Lommedalen.

Sjølv om tenesta er ekte, vil eg ikkje tilrå den. Avbestillingspolitikken er tvilsam, og bør lesast nøye før bestilling. Det beste er å bestilla direkte hjå hotellet, om muleg.

Nix, Telenor!

Telenor har annonsert at dei vil trekkja seg ut av samtrafikkpunktet, NIX, som er plassert ved Universitetet i Oslo. Samtrafikkpunktet gjer at all nett-trafikk her i landet flyt fritt og skapar med det nettnøytralitet.

Ved å trekkja seg ut av samtrafikkpunktet, må andre operatørar gjera individuelle avtalar med Telenor for samtrafikk. Det fører til at Telenor kan regulera trafikken i sitt nett betre og prioritera eigne kundar.

Det er ei veldig farleg utvikling me er vitne til her. Teleoperatørane har rasla med sablane lenge, dei vil ha ein større bit av den kaka innhaldsleverandørane forsyner seg av. Men Telenor er jo samtidig tungt inne på innhaldssida - altfor tungt vil mange hevda. Ein konsekvens av eit oppsmuldra samtrafikkpunkt er ei privatisering av Internett der teleoperatørane vernar nøye om sine bitar og det kostar dyrt for andre å sleppa til.

Telenor viser med dette, ufrivillig, for all verda kor feil det var å ikkje skilja infrastruktur (dvs. nettverk) frå innhald (tenestene i nettverket) då selskapet vart omstrukturert. Eg trur og håpar den diskusjonen vil komma opp att med dette utspelet, og då kan resultatet bli eit heilt anna enn det Telenor tenkte seg. Men det krev tøffe politikarar som ikkje er redde for å gi tydelege signal og handla deretter. Liv Signe; no treng me deg meir enn nokon gong!

The King and I

Seniorrådgivar Einar Flydal i Telenor R & I (Research and Innovation - tidl. forskingsavd.) heldt eit interessant foredrag på Campus Seminar i går. Temaet var "IT og miljø", men det var spesielt historia om oppbygginga av Grameenphone i Bangladesh som var interessant.

Den saka har fått mykje merksemd takka vera Nobelprisvinnar Mohammad Yunus. Men det er klart at saka har (minst) to sider. Flydal orienterte overbevisande om utviklinga.

Historia starta med den asiatiske finansmeklaren i New York som vart sitjande ein heil dag utan tilgang til telefon og pc pga. eit straumbrot. Det fekk han til å tenkja på situasjonen i heimlandet Bangladesh, med for alle praktiske føremål null tilgang til telefon for folk flest. Han fekk då ideen om at løysinga for Bangladesh måtte vera å ta eit kvantesprang over den tradisjonelle teleutviklinga og gå rett på eit moderne mobilnett. Dette presenterte han for Yunus, som tende på ideen, og leitinga etter eit teleselskap som ville bli med på ideen starta.

Yunus prøvde først amerikanske teleselskap, men dei skjønte absolutt ikkje vitsen med å investera i Bangladesh, eit av verdas fattigaste land. Yunus fekk råd om å prøva dei skandinaviske landa fordi tankane passa betre til innstillinga her. Han kontakta Telia og dei var interesserte. Av ulike grunnar trekte det ut og vart gløymt og Yunus sende eit brev til kong Olav i Norge (!). Kongen kontakta Telenor-sjef Tormod Hermansen (!) og dermed var det i gang. Flydal presiserte at utan Tormod Hermansens innstilling og interesse for prosjektet, ville det aldri lete seg gjennomføra.

The Semantic Web

Boka The Semantic Web gir ei grei innføring i begrepet semantisk vev. Undertittelen A Guide to the Future of XML, Web Services, and Knowledge Management indikerer at boka rettar seg mot RDF/OWL og W3C og har hovudtyngda der. Men den er også innom emnekart og tek opp emnekart relatert til RDF/OWL, om enn relativt overflatisk. Boka er også frå 2003 og ein del har jo skjedd på området sidan den tid.

Då eg las dedikasjonen på første side, vart eg litt uroleg:

This book is dedicated to Tim Berners-Lee for crafting the Semantic Web vision and for all the people turning that vision into a reality. Vannevar Bush is somewhere watching - and smiling for the prospects of future generations.

Etter mitt syn har Tim Berners-Lee gjennom artikkelen The Semantic Web gjort meir skade enn nytte for den semantiske veven. Det scenarioet han beskriv i artikkelen er meir skremmande enn tiltalande, og skyt etter mitt syn langt over mål.

Men boka gir som sagt ein god oversikt over standardar knytt til semantisk vev (heile stakken frå XML).

Takk, han er verre!

Internt søk er eit smertebarn - det er katastrofalt dårleg. Eg har vore inne på grunnane tidlegare, og det heng sjølvsagt nøye saman med manglande struktur generelt sett på nettstader og at søk blir behandla som ei isolert sak.

Eg arbeider no med søknad til "EM i e-forvaltning" (!) og gjer eit søk på 'egovernment' på ec.europa.eu, EU-kommisjonen si offisielle vevteneste. Resultatet er vist over - sjekk særleg det første treffet! Say no more..

USA heng etter

Kanskje litt spinkelt grunnlag å hevda det, men eg fekk akkurat inn ein e-post frå tidsskriftet Down Beat om at deira årlege avstemming av årets jazz-musikarar for første gong også skjer via nettet.

Down Beat Readers Poll har 71 års historie og går tilbake til dei gyldne 30-åra (ikkje dei harde, men dei gyldne..) med musikarar som Louis Armstrong, Roy Eldridge, Ben Webster, Coleman Hawkins osv. osv.

Avstemminga er delt i to; lesarane si vurdering og jazz-journalistar/kritikarar si vurdering (her er det snakk om jazzkritikarar i mange land). Den har på mange måtar vorte ein institusjon, men på den andre sida er den også ekstremt konservativ. Ein saksofonist som Sonny Rollins vinn til dømes også tenorklassen i våre dagar. Han er ein av mine favorittar, men han hadde nok si store tid for 40 år sidan (!).

Avstemminga finn du her.

Sjølvmelding med pluss og minus

Først ein honnør til Skatteetaten (det lokale likningskontoret): På grunn av misforståing fekk eg fekk problem med innleveringa av sjølvmelding via Altinn innan fristen 31.05. Eg sende då ein e-post til det lokale likningskontoret og forklarte saka, og fekk tilbakemelding morgonen etter med utsetjing til 4. juni. Slik skal det vera - ein etat som brukar det skjønnet og den fornuften den har rett og plikt til å bruka.

Minuset gjeld Altinn. Eg har kritisert Altinn før, og må nok gjera det igjen. Denne 200 mill. kr-gorillaen (minst!) har framleis svære hol i brukarvennlegheit. Eg vil berre kommentera eit par av dei. Det er bygt inn omtrent null intelligens i skjemaportalen. Til sjølvmeldinga mi var det 4 vedlegg (næringsoppgåve, tilleggsskjema ++) og eg måtte fint tasta inn namn og adressa kvar jævla gang. Er det for mykje forlangt av eit system i 2007 at det skal kunna hugsa desse detaljane frå skjema til skjema? Eg er jo autentisert og dei veit alle detaljar frå før.

I næringsoppgåva skal også tala frå 2005 oppgjevast. Dei tasta eg møysommeleg inn i fjor, men trur du Altinn hugsar det? Nei, dei ligg der nok i skjema frå 2005, men Altinn klarer ikkje å henta dei innatt for meg.

Eg er fullt klar over at dei fleste brukarane av Altinn ikkje tastar inn tala manuelt slik eg gjer. Men det er mange nok som gjer det til at det ville spart mykje arbeid om Altinn bygde inn bittelite grann intelligens og automatikk. Dette er funksjonar du forventar i eit enkelt system til nokre titusen kr, og her snakkar me om ein portal der det hittil har vore brukt fleire hundre millionar! Konsulentselskapa kan gni seg i hendene, det er framleis mykje ugjort her.

Microformats

Den semantiske veven er i emning, men det går seint. Eit spørsmål mange stiller seg (vel, enkelte) er om dei skal satsa på RDF/OWL eller emnekart (Topic Maps) for å realisera den semantiske veven. Svaret er sannsynlegvis: verken eller! Svaret er mest sannsynleg mikroformat.

Mikroformat er "low level" semantisk annotering. Eit av problema med den semantiske veven og visjonen er den høge terskelen. Det er ikkje gjort på ei kveldsstund å implementera rdf eller emnekart viss du startar frå null. Med mikroformat er det annleis, her er det lett å komma i gang og det er lett å ta det steg for steg.

Slagordet for mikroformat er "designed for humans first and machines second" som kanskje kan verka som eit paradoks sidan det er maskinene som først og fremst må nyttiggjera seg informasjonen. Men ved nærmare ettertanke er det kanskje her det største problemet med "tung" semantikk ligg: Det blir for fjernt frå vanleg tankegang.

Microformat tek også sikte på å løysa spesifikke problem og det har resultert i standardar som hCard, hCalendar og hResume for å nemna nokre. Dei to første er web-parallellar til vCard og vCalendar.

Finn ut meir på www.microformats.org og/eller les John Allsops artikkel i Digital Web Magazine. Sistnemnde har også komme med boka "Microformats - Empowering your markup for Web 2.0".

Svar på tiltale

Grete Faremo, sjeflobbyist for Microsoft, skreiv om Microsofts satsing på opne standardar i Dagens it i mars. Eg tenkte med meg sjølv at berre ein er frekk nok, går kanskje det meste.

Håkon Wium Lie, teknologidirektør i Opera, tenkte nok det same, men let ikkje Faremo og Microsoft sleppa så lett. Han gir Faremo svar på tiltale i siste nummer av Dagens it og viser ei heilt anna side av saka "Microsoft og opne standardar". Eg held ein knapp på Wium Lie. Dessverre har ikkje Dagens it lagt ut kommentarane.

Illustrasjonane er henta frå syretesten "Acid 2" som viser om nettlesarane følgjer web-standardane. Til venstre ser me testen utført i IE 6.0 og til høgre same testen i Opera 9.1, med korrekt resultat. Firefox klarer (sjølvsagt) også testen, medan IE 7.0, som eg i det lengste prøver å unngå å installera, også feilar!

Veien ut

I dag er det nøyaktig to år sidan Bjørn Gabrielsen, frilandsjournalist og kjent som litteraturmeldar i Dagens Næringsliv, bestemde seg for å flytta ut av leilegheita i Oslo og ta med hundane sine til ei lita hytte i Nordmarka. 17. mai 2005 flytta han til hytta på mindre enn 30 kv.m. utan straum og innlagt vatn.

Dette har det vorte bok av, ei god bok til og med. Undertittelen er "En mann. En skog. Ett år. Ingen plan". Og det er akkurat det boka handlar om. Det er lett å tru at det må bli ei kjedeleg bok, men slik er det ikkje. Boka er underhaldande og til ettertanke, mest på grunn av Gabrielsens gode penn (eller pc bør eg vel seia).

Boka er ein slags miks av Hakkespettboka og Erlend Loes "Doppler". Stilen til Bjørn Gabrielsen minner meg om Erlend Loe - både vittig og alvorleg på same tid.

Det er sjølvberging, eller å klara seg sjølv mest muleg på eiga hand, som er hovudtema for boka. Gabrielsen får godt fram kor langt me har fjerna oss frå naturen og kor hjelpelause dei fleste av oss eigentleg er. Kva gjer me den dagen det ikkje berre er å opna kjøleskåpdøra og finna maten? Berre i løpet av ein generasjon har me fått eit så fjernt forhold til det me omgir oss med at me har store problem om straumen forsvinn, om eit eller anna går i stykker eller om butikkane skulle halda stengt eit par dagar.

Det beste med boka er at den trass i temaet ikkje er ei moralpreik. Bjørn Gabrielsen påstår ikkje at han har funne det perfekte livet, av og til tvert om - det er til tider eit helsikes slit. Og han formanar ikkje andre om å følgja etter. Men refleksjonane han gjer seg i hytta i Nordmarka er vel verdt å dela.

What is this thing called teneste

Alle snakkar om å leggja tenester på nett, men er det muleg? Kva er eigentleg ei teneste? Har kommunen ei elektronisk teneste dersom søknadsskjema for barnehageplass er lagt ut på nett? Er søknadsskjema om skjenkeløyve ei elektronisk teneste fordi det blir digitalt?

Det blir synda mykje mot teneste-begrepet, og me kjem til å få det att midt i fleisen når den semantiske veven skal vevast framover. For det nyttar ikkje med slurvete begrepsbruk når du snakkar med datamaskiner!

Meir om temaet finn du på VF-bloggen.

Fram og tilbake = like langt?

For knappe 3 år sidan bestemde forrige regjering å omdanna Statskonsult til eit statsaksjeselskap, og omdanninga skjedde frå 01.01.2005. Denne veka reverserte Heidi Grande Røys avgjerda og Statskonsult skal avviklast som aksjeselskap og gå inn i eit nytt forvaltningsdirektorat. Med på lasset blir Norge.no, e-handelssekretariatet og eit ukjent tal personar frå FAD.

Det er fleire moment i denne saka. Eitt av dei er svekka tillit til det politiske systemet. Det tek seg ikkje særleg bra ut med så kort horisont for politiske avgjerder. Det må kanskje den forrige regjeringa ta mest skuld for. I dette biletet høyrer også bruk av midlar. Statskonsult fekk med seg ei dugeleg nistepakke på ferda mot sjølvstende og eiga inntening. I tillegg vart det brukt mykje midlar til sluttpakkar.

Victor Norman var statsråden som bestemde at Statskonsult skulle omdannast til aksjeselskap. Han skriv i kommentarspalta si i Dagens Næringsliv 12. mai om kampen mot vindmøller, med Statskonsult-historia som utgangspunkt. Norman kan knapt kallast habil i denne saka, men han har likevel enkelte gode poeng.

Han meiner at endring i forvaltninga gjennom eit departement som AAD/MOD/FAD eller kva pokker det heiter (knapt noko departement har vore gjennom fleire namneendringar) er dømt til å mislykkast. Det blir halen som skal logra med hunden; styrkeforholdet blir heilt feil. Om det skulle vera eit organ for endring av statsforvaltninga, må det liggja enten hjå Statsministeren (SMK) eller aller helst i Finansdepartementet. Det er eg heilt einig med Victor Norman i.

Men Victor Norman undervurderte også behovet for eit eige forvaltningsorgan særleg for IT-koordinering. Her trur eg det er rett å samla trådane i eit nytt direktorat som blir meir slagkraftig. Så blir utfordringa for Norge.no å markera seg og ta styringa her.