The Web is Dead - Long Live the Net!

Dette er tidsskriftet Wired sin bodskap i siste nummer. Wired er ikkje kven som helst, dei har vore eit leiande (kanskje _det_ leiande) teknologi-tidsskrift og særleg når det er snakk om nettet og nettutviklinga. Redaktør Chris Anderson er også ein markant person i nett-samanheng. Han står bak den kjende foredragsserien TED og han lanserte i si tid begrepet "The long tail". Han har også nyleg gitt ut ei bok om forretningsmodellar for Internett ("Free"). [oppdatering: Chris Anderson og Chris Anderson er ikkje nødvendigvis same personen. TED er eigd og blir drive av engelske Chris Anderson, medan USAnske Chris Anderson er redaktør for Wired]

Tapsbringande web-satsingar
Ironisk nok er det nettopp forretningsmodellar, eller heller mangel på slike, som er ei viktig drivkraft for den utviklinga me ser vekk frå den opne web-en. Mange har brent mykje midlar på nettsatsingar som ikkje har gitt forventa eller ønska resultat. Annonsar er ikkje svaret for dei fleste, berre for eit fåtal som Google o.l. kan dette bli den berande inntektskjelda.

Tidlegare spådommar
Samtidig som Wired kjem med den både provoserande og overraskande påstanden, er dei snare med å peika på at dei har komme med liknande spådommar tidlegare som ikkje har slått til. Dei spådde web-ens død alt i 1997 (!) då push-teknologien såg dagens lys (særleg systemet Pointcast, som eg sjølv var brukar av ein kort periode på den tida). Den gangen bomma dei til dels grovt med spådommen.

Minkande web-trafikk
Denne gangen har dei betre dokumentasjon for påstanden sin, ikkje minst oversikt over kjeldene til trafikken på nettet. Den viser tydeleg at den tradisjonelle web-trafikken er dalande. Den nådde toppen rundt 2000 og har gått ganske mykje ned. Og utviklinga med mobilt internett og den dominerande framveksten av spesial-applikasjonar ("apps") kan ingen ha unngått å notera seg. Andre dominerande kjelder er video (kan jo diskutera om det er web eller ikkje).

Facebook og lukka plattformer
Parallelt med apps-utviklinga på mobilsida føregår det også ei innelåsing av sjølve web-an. Facebook er vel det beste eksempelet her. Dei utviklar si eiga private web-plattform, rett nok bygd på web-standardar, men lukka for omverda. Dei har m.a. sitt eige e-postsystem.

På leit etter forretningsmodell
Chris Anderson og Wired synest utviklinga bort frå den opne web-en er uheldig, men forståeleg. Store aktørar vil i lengda ikkje finna seg i å pøsa ut midlar på nettsatsingar som ikkje gir overskot. For å ta betalt for eit produkt på nettet, må du skapa ein eksklusivitet. Reine informasjonstenester har ikkje denne eksklusiviteten og då er det også vanskeleg å ta betalt.

All informasjon tilgjengeleg?
For selskap som Google byr denne utviklinga på store utfordringar. Dei har bygt imperiet sitt på den opne web-en. Og sjølv om dei framstiller seg som tilhengjarar og pådrivarar av den opne web-en, kvir dei seg heller ikkje for å ty til andre verkemiddel om dei blir pressa. Den nyleg annonserte avtalen deira med Verizon ser også ut til å bryta med prinsippet om nett-nøytralitet for mobil-nettet.

Er web-en berre HTML?
Ei innvending mot Wireds framstilling er at dei ser på web-en berre som HTML. Men HTTP er også ein viktig del av web-en og den protokollen er like viktig enten me snakka om apps eller om maskin-til-maskin-kommunikasjon. Men presentasjonslaget er sjølvsagt viktig for openheit.

Diskusjon om web-ens framtid
I kjølvatnet av Wired-artikkelen har det oppstått ein diskusjon mellom leiande personar, og det var sikkert også noko av bakgrunnen for oppslaget. Chris A'nderson har utfordra andre web-guruar som Tim O'Reilly (O'Reilly Media) og John Battelle (m.a. kjend for boka om Google - "The Search").

Litt overraskande er TORs kommentarar til utviklinga. Han er einig med Anderson i utviklingstrenden, men ser på det som ei positiv utvikling ved at nettet blir meir modent og at det kjem forrentingsmodellar som let produsentar få betalt (her er det nok medie-mannen som talar). John Battelle er derimot meir skeptisk til utviklinga og peiker på dei store fordelane den opne web-en har skapt og at me ikkje bør la dei gå tapt utan å bry oss.

Web-en og demokratiperspektivet
Sjølv er eg litt overraska over at demokrati-perspektivet er fråverande frå diskusjonen. Etter mitt syn er web-en den sanne manifesteringa av ytringsfridom. Først med web (og særleg bloggen) har ytringsfridommen vorte reell, i alle fall for alle som har tilgang til ein pc og nett.

The Economist
Også The Economist tek for seg utviklinga med ein stadig meir lukka web. Dei er heller ikkje særleg glade for utviklinga og minner om at dei alltid har stått for frihandel, opne marknader og sterk konkurranse - så også på nettet.

Romantikken som forsvann
I den tidlege Internett-fasen var det ein god del romantiske førestillingar om "cyberspace" som den nye og frie staden der vanlege (les: kommersielle og regulerande) reglar ikkje gjaldt. John-Perry Barlow er vel den som har formulert det tydelegaste gjennom si kjende sjølvstende-fråsegn for nettet (A Declaration of the Independence of Cyberspace):

Governments of the Industrial World, you weary giants of flesh and steel, I come from Cyberspace, the new home of Mind. On behalf of the future, I ask you of the past to leave us alone. You are not welcome among us. You have no sovereignty where we gather.

Dette kan verka rart i dag, men samtidig er det også litt vemodig at dei idealistiske og romantiske førestillingane om nettet no er borte. Uskulden er borte, nettet har vakse og modnast og med det kjem også vaksenlivet sine mange traurige og kjedelege sider.

One night in Paris..

.. is like year in any other place. Det var vel 10CC som sang dette for nokre tiår sidan. Det vart "three nights in Paris" etter eGov-konferansen i Lausanne. Sidan første besøket i Paris i 2001 har det vore favoritt-byen min, trass i at eg ikkje snakkar fransk. Dette var femte gangen min i Paris, og det er like kjekt kvar gang. Og familie-hotellet Hotel Nadaud ved Place Gambetta er staden for overnatting, om ikkje hjå venner.

Paris har det meste; storslått arkitektur, flotte museum, pulserande byliv og god mat og drikke. Byen er også så stor at du berre rekk å bli kjend med ein liten del kvar gang. Denne gangen brukte me tid i området Belleville - eit mylder av folk frå mange land og ein imponerande marknad. Her har eg berre fanga ein bitte liten del av den 100-200 lange marknadsplassen.




Musea i Paris er mange og interessante. Det mest kjende er sjølvsagt Louvre, verdas største museum, men Paris har mange andre museum verdt å besøka. Denne gangen var eg i Musee d'Orsay, eit museum opna i 1986 av Francois Mitterand og som er ein ombygd jernbanestasjon. Museumsbygningen er fantastisk i seg sjølv, som biletet kanskje gir eit lite inntrykk av (det var ikkje lov å ta bilete inne i museet...). For meg var det største utbytet interiøret og bygningen, samlinga kom i andre rekkje.



Eit bra høve til Paris-tur vil vera Le Web-konferansen 8. og 9. desember. Denne konferansen har på kort tid vorte den største web-konferansen i Europa, og det utan at det er brukt ei krone på marknadsføring. Alt har gått via sosiale kanalar og "word of mouth" og konferansen samlar no nærmare 2 500 deltakarar!

Grunnleggjaren av konferansen er Loic Le Meur (@loic på Twitter), fransk it-entrepreneur i San Francisco. Han er kanskje mest kjendt for mannen bak Twitter-klienten Seesmic, men har også mange andre jarn i elden.

eGov 2010 i Lausanne

[desse deltok ikkje på konferansen, men heldt plenen utanfor konferanselokalet ryddig..]
eGov er den viktigaste konferansen innan e-forvaltning i Europa. Det er samlingsplassen for forskarar innan feltet.Tidlegare høyrde konferansen inn under DEXA-paraplyen, men "reiv" seg laus i fjor og høyrer no til IFIP. Dette handlar mykje om politikk, og eg er ikkje inngåande kjennskap til det, men akademiske konferansar er på mange måtar "big business" og då skjer slike ting.

Lausanne
Årets konferanse var i Lausanne, i Sveits, ved Universitetet i Lausanne. Lausanne er ein liten by (ca. 120 000) innbyggjarar) ca. 40 min. togreise unna Geneve. Det er ein fin by, ved Geneve-innsjøen, og med majestetiske fjell i synsranda i sør. Sjølve byen verka også triveleg, og den verka også større enn innbyggjartalet skulle tilseia. Lausanne er nok mest kjend som staden der den olympiske komiteen held til. Tidlegare IOC-leiar Samaranch har ei stor stjerne her sidan det var han som slo endeleg fast at IOC skulle ha hovudkontor i Lausanne.















[det sprettande nye  konferanselokalet til  IDHEAP - Swiss Graduate School of Public Administration]
Akademiske konferansar
Som akademiske konferansar flest er deltakarane det både som tilhøyrarar og for å presentera, i alle fall majoriteten av deltakarane. Det er ei ok ordning, og deltakarane må også ta sin turn med sesjonsleiing osv. På denne måten blir konferansane nesten sjølvgåande. Til prosessen høyrer også med at når du først har fått godkjendt ein artikkel, må du stilla opp og presentera for at den skal bli teljande. Det sikrar det økonomiske grunnlaget for konferansen.

Business
Talet på konferansar har nærmast eksplodert, sidan det både er økonomiske interesser og ikkje minst karriere-messige interesser knytte til desse. Dette er parallelt med tidsskrift-verda, som blir styrt etter mykje dei same prinsippa. Den største skilnaden er at det tek lenger tid frå innsending til ferdig trykt artikkel i eit tidsskrift enn på ein konferanse med tilhøyrande skriftsamling (proceedings).

Interoperabilitet
Sjølv presenterte eg artikkelen "Interoperability in Public Sector - How Use of a Lightweight Approach Can Reduce the Gap Between Plans and Reality". Presentasjonen gjekk bra (trur eg) og det var mange gode spørsmål og god diskusjon i etterkant. Standardopplegget er 20 min. presentasjon og 10 min spørsmål. Eg brukte Los som case i artikkelen

Univ. i Agder i 2012
Det er tredje året på rad eg deltek på denne konferansen; dei to føregåande vart arrangerte i Linz (2009) og Torino (2008). Neste års eGov-konferanse skal arrangerast i Delft, Nederland, og i 2012 skal etter planen Universitetet i Agder ha ansvaret. Det vil i såfall vera eit bra løft og eit bra høve til å presentera norsk e-forvaltning til resten av verda og omvendt. Lykke til med planane Leif, Øystein og andre ved UiA!

HTML5 og revolusjonen i W3C

HTML5 er det store "summe"-ordet for tida. Bakgrunnen for arbeidet med den nye standardversjonen av HTML er interessant og viser ein del av problemet med standardiseringsarbeidet i W3C. W3C køyrde nemleg i grøfta i dette prosjektet.

xhtml
xhtml var W3C sin definerte retning for HTML-standarden. Det begynte med xhtml 1.0, som var HTML 4.01 i xml-syntaks. Med xhtml 1.1 tok utviklinga for alvor ny retning. Her var det rein og skjer xml og det betydde m.a. at den ikkje kunne serverast som Mime-type text/html. Noko som igjen betydde at viss forfattarar publiserte eit dokument med xml mime-type, kunne ikkje den mest brukte nettlesaren - Internet Explorer - tolka det! Hallo, W3C, på tide å sjå ut glaset?

Men W3C såg ikkje ut av glaset og heldt fram med xhtml-utviklinga, no med versjon 2.0. Den skulle visa vegen til ei lysande xml-framtid, og ville bryta totalt med HTML og ikkje vera bakover-kompatibel. Den skulle bli rein og ubesudla av HTML-feil - den vart ein katastrofe.

Nok er nok!
Utviklarar begynte å få nok av W3Cs elfenbeins-tårn (and, dare I say: teoretiske og akademiske tilnærming) og tok saka i eigne hender. Representantar for nettlesarane  gjorde opprør og starta ei eiga arbeidsgruppe - WHATWG - leia av Ian Hickson frå Opera. Dei arbeida med spesifikasjonar for Web Apps 1.0 og Web Forms 2.0.

Til Tim Berners-Lee ære innsåg han sjølv at xml-vegen var eit feilspor, og let det vidare arbeidet med ny HTML-standard bli overført til WHATWG.

Dynamisk web
HTML5 introduserer mange nye ting, og særleg støtte for dynamisk vising. canvas er eitt av dei nye elementa som definerer eit rektangel og let utviklaren fylla det med dynamisk innhald via Javascript. video er eit anna nytt element som let utviklaren inkludera video på sida. Desse elementa utgjer ein reell trussel for Flash, sidan det til no nesten har vore einerådande for å visa dynamisk innhald og særleg video.

I samband med prosjektet "Kunnskap kryssar grenser" fekk me prøvd ut video-elementet ein god del og innleigd hjelpemann Odin Hørthe Omdal fekk i gang ein diskusjon i WHATWG som resulterte i endringar i video-delen av HTML5-spesifikasjonen - ikkje dårleg!

Den nye nettlesar-krigen
Det er full krig mellom nettlesarane, igjen. Det nye, og positive, denne gangen er at dei konkurrerer om å vera raskast ute med støtte for HTML5-standarden. Til og med Microsoft har kasta seg på standard-racet og IE9 skal bli den beste på å følgja standardar!

Som Jeffrey Zeldman, gjesteredaktør i siste nr. av magasinet .net og ein av dei viktigaste forkjemparane for bruk av web-standardar, avsluttar med:

"I see CSS3 and HTML5... I see the web I used to dream about. And I see you and me having a lot of fun over the next decade."

Les meir om HTML5 i "HTML5 for Web Designers", utgjeven på Zeldmans nye A Book Apart forlag. Han har frå før hatt stor suksess med nettstaden A List Apart (obligatorisk lesing!) og konferanseserien An Event  Apart. Boka, eller rettare sagt heftet, er på 85 sider og med det eit motstykke til dei fleste publikasjonar i denne sjangeren. Men dei 85 sidene gir ei god innføring i arbeidet med HTML5 og dei viktigaste endringane, utan å gå inn på detaljar. Boka er skriven av Jeremy Keith.

Stryk for Statens landbruksforvaltning

Eg har akkurat sendt inn søknad om produksjonstilskot i jordbruket via Altinn og har ei klar melding til SLF: Gå til innkjøp av Designing with Web Standards (3. utg.) av Jeffrey Zeldman. Les den nøye og legg den til grunn for kravspesifikasjonen for neste års elektroniske søknadsskjema.

I dei tomme cellene skal det stå namn på hovuddelane i skjemaet. På same vis var 'Neste' og 'Forrige' usynlege.

Det er fallitterklæring å presentera eit skjema der mesteparten av navigasjonen ikkje viser fordi standardar ikkje er følgde. Det fungerer kanskje i Internet Explorer, men også her vart det tilrådd å slå på kompatibilitetsmodus, så då er det vel noko IE6-rusk som øydelegg. Eg brukar ikkje IE, men Chrome, Firefox og Opera. Eg brukte Firefox til utfylling av skjemaet og sjølv om eg ikkje fekk testa det, reknar eg med at feilen også ville ha dukka opp i Chrome og Opera.

Med tanke på dei midlane som går med til utvikling av dette skjemaet er det grunn til å bli forbanna. I 2010 skal ikkje slikt skje!

iPad for ein dag

(foto: Yutaka Tsutano - CC By)







Eg hadde nok iPad-en meir enn ein dag, men det passte så godt med omtalen av iPhone tidlegare i år. Vestlandsforsking har kjøpt inn iPad for uttesting først og fremst som lesebrett, og skal også skaffa ein Kindle. Inntrykket mitt etter ein del surfing med iPad er delt: Den har utvilsamt "wow"-faktoren, men eg tvilar likevel på om den er så revolusjonær at den endrar medielandskapet.

Tung og gedigen
Førsteinntrykket er som hjå mange andre: den er mykje tyngre enn den ser ut som. På avstand ser den ut til å berre skulle vega 2-300 gram, og det er difor overraskande å kjenna at den veg over det dobbelte. Det har sjølvsagt mykje med materialkvalitet å gjera, den kjennest solid ut.

Det er både pluss og minus med tyngda. Det positive er kvalitetsfølelsen og soliditeten den formidlar, det negative er at det fort blir litt  tungt å halda den i fanget. Her er den heilt ulik ein berbar pc, som vil kvila i fanget eller på bordet i ein eller annan stilling og der du kan vinkla skjermen.

Elles er den rask og gir god respons, programma startar opp med ein gang. Særleg positivt er det at den vaknar til live momentant, og ikkje slik me er vande med elles der pc-ane er like søvnige og vanskelege å vekkja som ein middels tenåring.

Einvegskommunikasjon
Det er ei surfe-fjøl, verken meir eller mindre. Sjølv om det går heilt greitt å skriva inn adresser o.l. med skjermtastaturet, kan det ikkje erstatta eit fysisk tastatur. Det ville t.d. vore svært slitsamt å skriva eit innlegg som dette på ei slik maskin. Det gjer den i stor grad til ein einvegs-kanal, og det er jo ein viktig del av mediebransjen sine store forventningar. Der snakkar dei om medie-konsumering (for eit forferdeleg ord!), og er ikkje spesielt interesserte i tilbakekanalen.

Den svekka returkanalen gjer at eg meiner iPad-en representerer ei dreiing tilbake mot web 1.0 og tilbake til read-only web. Igjen er ikkje dette absolutt, du kan fint skriva Twitter-meldingar og oppdatera Facebook-profilen din, men særleg lenger skriveri blir trøyttande. Det vil forsterka det alt overflatiske preget web-en har.

Ikkje for estetikarar
Apple sine produkt appelerer i stor grad til estetikarar pga. unik design, så også iPad. Men eg trur mange av estetikarane vil få store problem med den tilsmussa skjermen. Det blir noko heilt anna enn trykkskjermen på ein mobil. iPad-skjermen er så stor at fingermerkja blir dominerande på ein heilt annan måte. Skjermen ser direkte ulekker ut etter berre nokre sekundars bruk. Om du er som meg, som ikkje likar fingermerkje på pc-skjermen, får du eit problem med denne dingsen.

Manglande multitasking
Den manglande evna til å køyra fleire program samtidig blir delvis kompensert av den raske oppstarten av program. Men berre delvis, for det blir litt rart å måtta "gå tilbake til start" kvar gang. Eg merkar at eg saknar ein generell 'tilbake'-tast slik eg har på Galaxy S-tlf. min.

For tett knytt til iTunes
Det som er den største styrken til iPad er paradoksalt nok også den største svakheita. Skal iPad slå skikkeleg gjennom, må den nå ut til ein større krins enn eksisterande Mac-brukarar. Det kan jo sjå ut som den gjer det, ut frå salstala, men eg trur dei mange pc-brukarane får litt å tenkja på etter ei tids bruk.

iPad er uløyseleg knytt til iTunes, utan dette programmet på pc-en (eller mac-en) kjem du ingen veg - du får ikkje ein gang starta den opp. Alt som skal inn på iPad må også komma frå iTunes. For eigen del må eg seia det var veldig tungvint å få foto inn på iPad-en. Først må dei frå kamera til pc-en, det er greitt. Men du kan ikkje berre overføra dei vidare til iPad, dei må synkroniserast med iTunes først. Muleg det finst enklare måtar å gjera akkurat dette på, men eg fann dei ikkje.

iPad som lesebrett

Det er det iPad-en er kjøpt inn for og skal testast ut på. Eg lasta ned "Origin of species" og las nokre sider. Det er for kort bruk til å seia noko generelt om denne delen av produktet, men det var småting ved leseopplevelsen eg ikkje likte (mellom anna måten å bla på). 

Tilfeldigvis var det ein Kindle DX i huset på same tid som iPad-en og det var interessant å sjå dei ved sida av kvarandre. Det var enorm skilnad, med iPad som svært lyssterk og kontrastrik skjerm mot Kindle som verka veldig svak i samanlikning. Men for mykje lesing er eg ikkje i tvil om at Kindle er langt betre for augene, iPad blir rett og slett for lyssterk innandørs, medan skjermen blir for dårleg i sollys. Eg tvilar sterkt på at iPad blir ein konkurrent til Kindle i noverande form.

iPad for den eldre generasjonen?
Ein viktig grunn for uttestinga var å sjå om iPad er godt egna for foreldra mine. Eg har vurdert å kjøpa ein slik til dei, men hadde lyst å la dei prøva den først.

Det var eit interessant forsøk. Mor mi har aldri brukt ein pc, og dermed heller aldri vore på nettet og surfa. Ho har ikkje hatt interesse for det, men iPad-en fanga interessa og ho hadde sin første surfe-opplevelse. Interessant nok trykte ho litt for lenge på 'Photo'-ikonet første gang ho brukte den, og alle ikona begynte å sjelva (hald fingeren på eit ikon på oppstartssida, og du kan flytta og endra på oppsettet). Korleis komma vidare no? Inga råd utanom å slå den av og på igjen - #applefail.

Med kort forklaring på navigering både i bilde og med nettlesar oppe, gjekk det greitt å bruka den. Men på eiga hand stod dei fort fast. Eg fekk spørsmålet om kor Internett var på iPad-en? Godt spørsmål, for korleis skal folk på over 80 år vita at 'Safari' betyr nettlesar/internett - #applefail.

Rart at ikkje Apple som er ekspertar på brukaropplevelse, ser slike opplagde brukarfeller. Eg har ein mistanke om at den einaste brukartestinga dei har gjort, er med Steve Jobs.

Konklusjon
Omtalen verkar kanskje meir negativ enn totalinntrykket eigentleg er. Det er ingen tvil om at Apple har laga eit innovativt produkt - eller kanskje heller treft marknaden rett og gjort dei rette endringane på tavle-pc'en. Mange kjem til å kjøpa iPad pga. "wow"-faktoren, og eg trur også at mange kjem til å spørja seg etterpå om den ga dei det dei var ute etter.

Den er veldig hendig å ha på stovebordet og i sofaen for rask surfing. Men den vil ikkje kunna overta jobben for ein pc, den vil komma i tillegg. Den er i stor grad til forbrukar-marknaden og vil i liten grad påverka forretningslivet.

Eg trur mediebransjen tek feil når dei trur iPad blir den store redninga. Men det kan jo også henda eg tek feil...

Message to Samsung

Her er meldinga eg sende til Samsung si brukarstøtte om drivarproblema med Galaxy S. Trass i norske sider, er kontaktskjemaet på engelsk. Det seier vel også sitt om satsing på brukarstøtte og oppfølging av produkt.

...

I recently bought the Galaxy S phone which I find very good. However, connecting the phone to my pc (Lenovo T400s, Win 7 64 bit Prof.) fails. I have contacted Samsung support with no result.

It is a great shame that such a great telephone is delivered with such a malfunctioning software. The Kies software is not updated to support the phone and the MTP App drivers are obviously foul. There are a lot of postings on the net about this and it all leads to bad PR for Samsung. I am also blogging about my experience and it really is too bad that this great phone is not followed up with proper drivers and software. 

You need to come out with a clear statement about what is wrong and how and when you plan to solve it.

Regards,

Svein Ølnes, Sogndal

Norway

...

Morgonstemning

Desse to fjorårskalvane stod og koste seg i plommehagen min i dag tidleg (plommetrea bak/til høgre). Eg veit ikkje heilt om eg set pris på det. Sjølv om hjorten er eit flott dyr, gjer den også stor skade i frukthagar. Om vinteren set eg opp gjerde for å stengja hjorten ute frå hagen, men i vekstsesongen er det umuleg. Snart startar hjortejakta, men då er vel desse to over alle haugar?

Samsung Galaxy S - ein månad i bruk

Eg sparte ikkje på ros då eg omtalte den nye mobilen min, Samsung Galaxy S. Etter ein månads bruk er det på tide å gjera opp litt status. Er den framleis like bra? Både ja og nei. Her er kortversjonen:

+ fantastisk skjerm (ja, skjermen er grunn god nok til å kjøpa den)
+ trass i stor skjerm er mobilen ganske hendig fordi den er så tynn
+ god Google-integrasjon (epost, nettprat, bilete)

- elendig programvare (Kies er ikkje oppdatert til å støtta telefonen!)
- dårleg wifi-rekkevidde
- litt lugging (litt lange tenkepausar av og til før den utfører det den blir bedt om)

Eg vel å utdjupa problema, plussane er omtalte tidlegare.

Dårleg drivar- og programvarestøtte
Synkroniseringsprogrammet Kies ser fint ut på overflata, men problema melder seg fort. Telefonen kopla seg greitt opp via USB første gangen, men seinare har eg hatt problem. Og eg er ikkje den einaste som opplever desse problema, ulike forum er fulle av Galaxy-trøbbel. Dette er for dårleg Samsung! Her heng ikkje programvara med telefonutviklinga.

Eg får heller ikkje kopla telefonen mot pc-en via Bluetooth. Igjen er det dårlege/mangelfulle drivarar utan at eg har klart å lokalisera feilen presist.

I praksis er det to måtar du kan synkronisera eller overføra informasjon frå telefon til pc:
1. Via Kies (usb eller Bluetooth)
2. Via "skya", dvs. via diverse Google-program og andre sky-program som Dropbox etc.

Enkelte vil kanskje hevda at den "gammaldagse" telefon-til-pc ikkje lenger er bruk for, når ein kan gjera mykje via skya. Men så enkelt er det ikkje. Framleis er det mykje som krev direkte tilkopling til ein pc. Og oppdatering av sjølve telefon-programvara krev dessutan Kies. På dette området er det berre å venta på ei opprydding og oppgradering av Kies og også ei oppgradering til Android 2.2 ('Froyo').

Dårleg wifi-rekkevidde
Dette er eit problem ein neppe kan oppgradera seg frå. Det er truleg antenne-delen av wifi som er for dårleg. På kontoret mitt har eg 80 % styrke på det trådlause nettet på pc-en. På mobilen får eg såvidt inn det trådlause nettet og det dett fort ut og blir erstatta med 3G.

Lugging
Dei to førstnemnde problema har eg ikkje sett omtalt i testar av Galaxy-en, men 'lugginga' er påpeikt av fleire. Dette er mest eit irritasjonsmoment og ikkje eit akutt problem som dei to andre. Mobilen treng ofte litt tenkepause før den utfører operasjonar, og det er litt plagsomt.

Konklusjon
Så ville eg ha kjøpt telefonen om eg hadde fått valt på nytt? Ja, det er eg ikkje i tvil om. Eg reknar med at programvare-feila blir retta, og det bør skje kjapt.

For eigen del er det viktig å støtta Android - eg likar ikkje den lukka epleverda. Og då må ein finna seg i at det kostar litt i form av litt meir trøbbel og vanskelegare tilgjengeleg funksjonalitet. Det er vel ein gang slik at det skal kosta å seia nei takk til iPhone...

[biletet er henta frå VGs test av telefonen]

Smart innovasjon

Få ord er så misbrukte som innovasjon i våre dagar, men om Nicolas Hayek, som nyleg døydde, kan ordet trygt brukast. Han redda så å seia eigenhendig sveitsisk klokkeindustri med Swatch-klokka. Sveitsarane laga klokker som dei hadde gjort i over hundre år og vart tekne på senga av japanarane som masseproduserte kvarts-drivne ur. Hayeks svar var billege ur som i tillegg kunne personaliserast slik at dei passa dei fleste. Design og marknadsføring var dei viktigaste elementa i tillegg til forenkling og billeg produksjon.

Hayek tok Swatch-idéen over til bilindustrien, men møtte sjølvsagt motbør. Ideen om ein tosetars bil ca. 2,5 m lang og med hybrid-drift og kanskje også full-elektrisk etter kvart, var for radikal for bilindustrien midt på 1990-talet. Han gjekk mange rundar med fleire produsentar før han fekk til eit samarbeid med Mercedes og saman etablerte dei Micro Compact Car AG som resulterte i bilen Smart. Men Hayek vart pressa ut av mektige Mercedes og selde til slutt sin del av selskapet til Daimler-Chrysler i 1998.


Mercedes-ingeniørane var mildt sagt lite entusiastiske over å bli fortalt av ein klokkemakar korleis dei skulle laga bilar! Men Hayeks idé har vist seg å vera rett, han var berre litt for tidleg ute. Og sjølv om Mercedes så langt har tapt mykje pengar på Smart, må den likevel seiast å vera ein suksess. Og den er ein viktig plattform for vidare satsing på små bybilar, særleg med tanke på elektrifisering.

Denne innovasjonshistoria har alle dei kjende trekka: ein radikal idé introdusert av ein person utanfor den tradisjonelle sektoren, innovatøren blir til slutt pressa ut og etter nærmare 20 år ser ein teikna til suksess for den opprinnelege idéen.

[bileta er henta frå Wikipedia, Smart-bilen er fotografert av Elijah van der Giessen]

Ny mobil: Samsung Galaxy S

Kort oppsummert
+ Fantastisk skjerm!
+ Android (2.1)
+ Super Google-støtte (Gmail, Google Maps, Gtalk osv.)
+ Trass stor fysisk størrelse er den tynn og lett
+ Trass imponerande spesifikasjonar og ytelse, relativt god batterikapasitet
+ God på multimedia (suveren film-opplevelse)
+ Standard mikro-USB lading og 3,5 mm lydutgang

- Som dei fleste smarttlf. er den klønete på ein del basisting pga. manglande fysiske tastar
- kamera har ikkje fysisk utløysar, ikkje blits
- Talekvalitet berre såvidt ok
- Enkelte ting ikkje tilgjengeleg på norsk ("Swype", vegvisar til kartdelen)
- Saknar piltastar for å flytta markøren, tungvint og unøyaktig med fingrane

Samsung??
Endeleg har eg klart å bestemma meg for ny mobil, og det vart ein Samsung Galaxy S (GT-I9000 for å vera heilt presis). Det var gode omtalar på GSM Arena og Amobil som gjorde utslaget. Eg har aldri tenkt på Samsung som eit alternativ for mobiltlf., har i grunnen ikkje hatt den store trua på dei på dette området. Og kollega Guttorm sine erfaringar med sin Samsung bekrefta mistanken for min del. Men no sit eg altså med ein Samsung i hendene.

Vanskeleg val
Eg har hatt både iPhone 3GS ("iPhone for ein dag") og Sony Ericsson Xperia 10 Mini på prøve, men returnerte begge. Samsung-telefonen er eigentleg ein iPhone-klon, så nokre av grunnane til returen av den held ikkje sidan Samsung-en har akkurat dei same svakheitene (ikkje fysisk  tastatur, vanskeleg å bruka med ei hand..). I forhold til iPhone står eg att med Apple vs. Android og det er for meg eit viktig val. Eg vel heller ein litt dårlegare Android-tlf. enn Apples iPhone fordi eg ikkje ønskjer å støtta den lukka epleverda. Men eg er ikkje sikker på om den er særleg dårlegare enn iPhone, det er ei anna sak.

Suveren skjerm
Som iPhone er det skjermen som bokstaveleg talt lyser opp. Det er ein såkalla Super AMOLED skjerm som både er lyssterk og gjerrig på straum. Oppløysinga på 800 x 400 på 4 tommars skjerm gjer skrift og bilde sylskarpt. Det er rett og slett ein fornøyelse å sjå på denne skjermen, sjølv i fullt dagslys med sol.

Google-telefon
Med Googles Android i botnen er sjølvsagt Galaxy S tett integrert med Google-program. E-post via Gmail går som ein draum utan konfigurering av noko slag. Som grensesnitt over Android har Samsung laga TouchWiz, noko som etter mitt syn er eit vellykka arbeid. Også integrasjonen med pc gjennom programmet Kies fungerer veldig bra [men her må det leggjast til at det er veldig delte meiningar rundt om på ulike forum. Ser ut som mange har problem med å få det til å fungera, og sjølv opplever eg også at programmet/mobilen ikkje alltid klarer å kopla seg saman. Har også problem med tilgang til Samsung Apps der Kies påstår at "this mobile phone is not supported by Samsung Apps"].

Kven passar den for?
Dersom du kunne tenkt deg ein iPhone, men slit med Apples innlåsings- og sensurpolitikk, er dette telefonen for deg. Den gjer alt ein iPhone gjer, og den er attpåtil open.

VM over for denne gang

Så var VM over for denne gang og det er fire års venting til neste. Det hjelper godt at det er EM om to år. Årets VM har jo vist at dei europeiske laga hevdar seg godt sidan dei tok dei tre første plassane. Det som såg ut til å bli Sør-Amerikas VM, vart til slutt Europas triumf.

Verdig vinnar
VM-finalen såg eg på danskebåten (!) på veg frå København. Teknisk og overføringsmessig var det ein nedtur; grovkorna bilde via videokanon, og med dansk TV2 som ikkje utmerka seg i positiv retning. Her har danskane ein del å læra av vårt eige TV2 som eg synest har hatt veldig bra sendingar under VM.

Heldigvis fekk Spania den forløysande skåringa og vart verdsmeistar på eit spelemål. Nederland skuffa stort og fekk ikkje mange nye tilhengjarar etter denne finalen. Eller kanskje dei ikkje skuffa, eg tykte ikkje Nederland imponerte i dette VM og var heldige som kom heilt til finalen. Under normale omstende hadde Brasil slått dei ut, men sidan dei kollapsa i andre omgang, gjekk det ikkje slik. Nederland vart avslørte på manglande fart og ferdigheiter, som Tyskland. Men i motsetnad til Tyskland svarte Nederland med grove taklingar og stygt spel. Både van Bommel og de Jong skulle vore utviste.

Tida overmoden for endringar
Under VM i 2006 skreiv eg at elektronisk dømming måtte innførast fordi det vart gjort for mange feil offside-avgjerder. Det har gått fire år og ikkje noko har skjedd. Også under dette VM vart det ein god del feil offside-dømming, og det fekk avgjerdande utfall for fleire kampar. Men grovast var sjølvsagt Frank Lampard sitt mål som aldri vart godkjent. Her vil det nok komma endringar, men eg håpar det ikkje blir fleire dommarar, men at fjerdedommar får i oppdrag å avgjera tvilstilfelle på bakgrunn av video. Når eit heilt stadion pluss hundrevis av millionar tv-sjåarar ser at ballen er inne, er det sjølvsagt spinnvilt at dei fire dommarane skal dømma motsett. Det går ikkje i lengda.

Badeball
Jabulani må seiast å vera ein stor skuffelse og må få skulda for langt færre spektakulære skåringar på langskot og frispark enn i tidlegare VM. Nei, finn fram att ballen frå 2006, den er sikkert meir enn god nok. Lag heller nye fargar slik at den kan seljast på nytt.

Pluss for Sør-Afrika
I tillegg til Spania står også Sør-Afrika att som vinnarar. Dei mange problem dei slit med, har dei framleis, men dei har fått vist heile verda ei anna og meir positiv side. Smil, glede, fest (og vuvuzela-bråk..) er det som sit att på netthinna etter denne månaden. Det vil truleg ha stor verdi for landet både som turistland, men også generelt ved at folk flest knyter meir positive ting til landet. Dei vil no bli hugsa som noko meir enn landet med apartheid og mykje aids.

Don't Cry For You Argentina

Nei, eg feller ingen tårer over Argentinas exit (eller Brasils, for den saks skuld), trass i at eg har hatt dei som favorittar. Det overraska meg ikkje at Tyskland slo Argentina. Med den kontrings-styrken det laget har synt hittil, låg det i korta. Og Argentinas forsvar er heller ikkje egna til å skremma vatnet av motstandarane.

Det gjekk altså som eg tenkte, og halvt frykta. Ei tidleg skåring var sjølvsagt heilt perfekt for Tyskland. Og sjølv om kampen levde heilt til 2-0, var Tyskland likevel aldri direkte trua. Argentina hadde få store sjansar.

Dei gjorde som dei har for vane når dei møter gode lag, og ligg under; fører ballen altfor mykje og har for dårleg breidde i spelet. Det var få innlegg frå kantane, i alle fall med god vinkel, og det vart difor enkelt for Tyskland å forsvara seg. Det gjekk for seint i alle argentinske ledd. Kontrasten var stor til Tyskland, som var raske i angrep.

Om det hadde enda 1-0 eller 4-0 er sjølvsagt eitt feitt for Argentina, difor er det for dumt å høyra kommentatorane etterpå snakka om den overraskande store seieren. Størrelsen på seieren har ingen betydning, og fortel berre at Argentina til slutt ofra alt framover og blotta seg heilt bak. Og mot eit dyktig kontringslag som Tyskland betyr det sjølvsagt mange mål i mot.

I inngangen til sluttspelet har det vorte sagt mykje om Sør-Amerikansk suksess og dominans, men det er mykje som tyder på at det blir 3 europeiske og eitt Sør-Amerikansk lag i seminfinalane (Spania spelar mot Paraguay akkurat no).

Det er altså store sjansar for ein reprise av 1974: Tyskland mot Nederland. Ikkje dårleg det. 

Italiensk bildesign i trøbbel

Det går ikkje an å skriva om Alfa Romeo utan også å komma inn på italiensk design - dei to tinga høyrer saman. Eg har tidlegare skrive om Italias design-hovudstad Torino, der dei kjende bildesignerane held hus. Men dei tidlegare så stolte design-husa Bertone, Pininfarina og Italdesign (Giugiaro) er i "deep shit". Dei slit alle med øknonomiske problem.

Nyleg kom meldinga at VW har kjøpt mesteparten av aksjane i Giorgetto Giugiaros Italdesign Giugiaro. Det er logisk nok for dei som kjenner bilhistoria si. Giorgetto Giugiaro fekk i oppdrag å utforma den nye Passaten (og Scirocco) tidleg på 70-talet, og desse modellane såg dagens lys i 1973. Dei representerte eit stilskifte som vart vidareført og "ikonifisert" gjennom den nye Golfen som kom i 1975. Den framstår i dag som tidlaus og klassisk. Men heldigvis fekk ikkje Giugiaro viljen sin med rektangulære lykter, fy og fy!

ItalDesign ser dermed ut til å vera redda, gjennom å bli innomhus designbyrå for VW. Dei får sikkert nok å hengja fingrane i der. Verre er det med Bertone og Pininfarina. Bertone har vore under konkursbehandling og Pininfarina slit også økonomisk. Problemet deira er at for å veksa, gjekk dei inn på karosseriproduksjon og nærma seg meir og meir ein tradisjonell bilfabrikk. Dei gjekk frå å konstruera prototypar til å bli karosserifabrikkar. Moralen er difor å halda seg til kjernekompetansen og ikkje falla for freistinga å bli størst muleg.


Tilbake til Alfa Romeo: Bertone har vore designhuset for Alfa. Men interessant nok var det Giorgetto Giugiaro som ga form til Alfa Romeo GT Veloce (GTV) medan han var i lære hos Giuseppe "Nuccio"  Bertone.

Giugiaro har også leika seg med traktorar og lastebilar og det er interessant å sjå kva resultat det kan bli når kvalitetsdesing blir overført til andre område der design tradisjonelt ikkje har hatt nokon stor plass. Traktorar hadde sett ut om lag som dei alltid hadde gjort heilt til Fiat kom med 680/780-serien sin på slutten av 1970-talet. Dei nye traktorane hadde hytte designa av Giugiaro og det skilde dei frå den store hopen [eg må leggja til at eg har prøvt å verifisera dette gjennom søk på nettet, utan hell]:

Elektronisk dømming NO!

England har akkurat fått underkjent ein scoring der ballen er ein halvmeter innafor målstreken - ein skandale! Eg har teke opp tidlegare behovet for elektronisk dømming og eg har særleg tenkt på offside. Men å avgjera om ein ball er innafor målstreken kan då ikkje vera så vanskeleg? Det er snakk om å ha eigne måldommarar, men det meiner eg er ein dårleg ide.

Det trengst ikkje fleire dommarar, men betre verktøy. Videokamera kan enkelt avgjera om ballen har vore over streken, og det vil ta dommaren maks. eit halvt minutt å få ei avklaring. At det blir gjort feil i VM i 1966 er forståeleg, men at same type feil blir gjort i 2010 er ikkje akseptabelt.

Alfa i 100!

Alfa Romeo feirar 100 år i desse dager. Anonima Lombarda Fabbrica Automobili, betre kjendt under forkortinga ALFA, vart etablert i Milano i 1910. For bilelskarar representerer merket noko av det beste innan sportsbilar. I motsetnad til Ferrari og andre italienske kjende sportsbilar, har Alfa Romeo alltid laga familiebilar, men med eit sterkt sportsleg snitt. I følgje programleiarane av Top Gear kan ingen kalla seg skikkeleg bilidiot (petrolhead) utan å ha eigd ein Alfa.

Men det var først med Giulietta i 1955 at det vart fart over salet. Ikkje rart at Alfa Romeo i jubileumsåret har lansert ein ny Giulietta. Og dei kan trengja ein ny suksess. Dei siste 20-30 åra har det vore glideflukt nedover både i sal og kvalitet for det renommerte merket. FIAT overtok kontrollen i 1986 og redda dei vel frå konkurs. Men elles har ikkje samlivet med Fiat ført så mykje positivt med seg.

For min del er GTV-en (Gran Turismo Veloce) den flottaste, av dei oppnåelege. Den klassiske modellen vart laga frå 1967 - 1976 (1750 fram til 1971 og deretter 2000). Av dei uoppnåelege er sjølvsagt 8C Competizione den ultimate; den vakraste bilen på lange tider. GTV-en har perfekt vektbalanse (50:50 på fram- og bakaksel) mykje på grunn av at girkassen er flytta bak til bakakselen. Her er eit eksempel på ein Alfa Romeo GTV 2000 frå 1974 til sals på Finn.no:

Dei gamle er eldst - og for gamle!

Dei gamle er rett og slett er vortne for gamle. Frankrike og Italia gjekk på hovudet ut av VM. Det blir gjort eit stort poeng av at det er dei to finalistane frå forrige VM, og med Italia som regjerande meister. Men det er vel her mykje av forklaringa også ligg: mangel på fornying og spelarar som har nedovergåande kurve.

Det er alltid ein fare for å unnlatelsessynder når ein er på topp. Det er alltid lettare å halda fram med eit vinnande lag (never change...), men det er ein farleg strategi. "Krise er alle framstegs mor" heiter det, og både Frankrike og Italia blir no tvinga til å ta det generasjonsskiftet dei skulle ha starta på for fire år sidan.


Eg kjem ikkje til å sakna verken Frankrike eller Italia. Frankrike spelar veldig underhaldande fotball på sitt beste, men det begynner å bli ei stund sidan. Italia er kynikarar til fingerspissane og fekk denne gongen smaka sine eigen medisin.

Det positive med Italias exit er i tillegg at defensiv taktikk blir straffa og offensiv legning premiert. På bakgrunn av det er Argentina favoritten min, og Brasil er det ikkje. Brasil under Dunga framstår på mange måtar som det nye Italia.

Jabulani - nok badeball no!

Mykje har vore sagt og skrive om årets VM-ball Jabulani. Badeball er eit av orda som har vore nytta, og ballen går uforutsigbart på skot. Men så langt har det vore få gode skot og mange frispark som har vorte blåste høgt over mål. Alle dei gode frispark-skyttarane samla i VM kan umuleg ha vorte så dårlege på så kort tid. Så mest sannsynleg er problemet ballen.

Hugsar eg ikkje feil, vart mykje av det same sagt om forrige VM-ball - den var også lett og vanskeleg å berekna for målvaktene. Men det var tydelegvis ein betre ball for det var langt fleire gode skot i VM i Tyskland. No er me framleis ikkje ferdige med innleiande gruppespel, men så langt tyder VM på at Adidas ikkje har treft godt denne gongen.

Eg trur det voldsomme fokuset på å laga ein ball som skal vera vanskeleg å berekna for målvaktene har gått for langt. På tide å ta eit par steg tilbake - kanskje var ballen frå 2006 betre?

På tide med elektronikk i fotballen

Med til dels svært god dømming, og særleg offside-dømming, til no i VM, er det kanskje litt feil tidspunkt å etterlysa elektronisk hjelp i dømminga. Men det er på tide me får elektronisk hjelp til å avgjera offside, om ballen er over linja (mållinja, sidelinja, kortlinja). I det eg skriv dette, scorar Mexico mot Frankrike på noko som luktar offside, men som er veldig vanskeleg for ein assistentdommar å sjå.

Dag Solstad seier i eit intervju i Dagens Næringsliv sist laurdag at tilfeldigheiter og urettferd ikkje må fjernast frå fotballen, det er ein viktig del av spelet. Eg er ikkje heilt einig med han, sjølv om eg forstår at det menneskelege dimensjonen er veldig viktig. Men eg trur ikkje tennisen har tapt på å få elektronisk kontroll av ballen, og eg trur også fotballen blir styrka av det. Dommarane har uansett nok å hengja fingrane i, og kan heller konsentrera seg om dei mange tjuvtriksa og farlege taklingane som stadig skjer.

Fotballen er i sin natur veldig konservativ, og det har vore små endringar opp gjennom tida. Men sjølv om det var mange som protesterte mot nye reglar, er det vel ingen som meiner at det var feil å innføra innbytarar (fram til VM i 1966 var det ikkje lov å setja innpå nye spelarar!). Tre poeng for seier var også ei stor endring med stor motstand. Det er utenkjeleg å gå tilbake til den gamle poengordninga med 2-1-0. Forbod mot tilbakespel til målvakt er ei anna endring som har vore udelt positiv. Ikkje berre har den sett ein stoppar for ultra-defensivt og lite underhaldande spel, men den har også gitt målvakta ein heilt ny rolle og ført til utvikling av ein ny målvakt-type.

Teknologien for elektronisk dømming av offside er på plass og det er på tide å innføra den. Eg håpar å få sjå det i VM i 2014.

Altinn - Ikkje akkurat døgnopen forvaltning

"Altinn er ikke tilgjengelig
Altinn er stengt fra fredag 11. juni kl 1600 til tirsdag 15. juni kl 0800 i forbindelse med produksjonssetting av ny versjon. Altinn Brukerservice er også stengt i denne perioden."

Dette står å lesa på www.altinn.no, og det er så langt frå døgnopen forvaltning som du kan komma. Det er ganske utruleg å lesa noko slikt i juni 2010!

'Døgnopen forvaltning' var slagordet til Stoltenberg I-regjeringa, men vart droppa då Jens laga ny regjering etter Stortingsvalet i 2005. Og det var kanskje like greitt at han ikkje tok med seg slagordet, i alle fall sett på bakgrunn av Altinn.

Stenginga av Altinn i nesten 4 døgn (!) er så lite i tråd med web-ens natur som det går an. Me kan ikkje ein gong snakka om web 1.0, for dette høyrer til tida før web-en. Den gongen kunne ein sjølvsagt ta ned eit system i fleire dagar for vedlikehald og oppgradering, i dag bør det ikkje vera muleg. Med web 2.0 er krav og forventningar skjerpa ytterlegare og publikum forventar no 24/7 året rundt.

Viktige web-tenester må oppgraderast kontinuerleg medan dei er i bruk. Det er som professor Erik Monteiro ved NTNU sa i opningsforedraget på NOKOBIT 2009: " Det er som å byggja om ein jumbojet - i lufta!". Tøft, men heilt nødvendig.

Tenk deg nettbanken som annonserer at dei stenger tenesta i 4 dagar for oppgradering. Eller at Google skulle annonsera det same. Det ville sjølvsagt vera reine sjølvmordet. Men offentleg sektor kan dessverre gjera som dei vil, for det er ingen alternativ. Akkurat her viser dei korleis slike posisjonar blir misbrukte.

Det er å håpa at Altinn (og det er vel Skatteetaten som står bak?) ikkje slepp unna med dette utan bråk. Slikt bør ikkje kunna skje i vår tid, offentlege etat eller ikkje.