Dette blogginnlegget skulle eigentleg vore publisert på data.norge.no. Men så fekk Fornyingsdep. kalde føter (?) og fann ut at dei ikkje kunne sleppa til andre gjestebloggarar enn representantar for offentleg sektor. For korleis skulle dei elles styra dei mange forslaga dei ville få inn? Nei, det er jo klart, me veit jo alle at det største problemet med bloggar er altfor mange innlegg og altfor mange kommentarar - kort sagt altfor stor aktivitet! Jeez..
Det demrar for meg at departementet ikkje er dei rette til å driva eit slikt arbeid som føreset stor vilje til inkludering, ikkje berre av offentleg sektor, men frå alle. Det er synd, for dei har starta bra, problemet blir å følgja opp med ei slik innstilling til sosiale medium.
Ja-ja, her er i alle fall kollega Robert Engels og mitt forslag til retningslinjer for publisering av offentlege data:
7 råd for opning av data
Svein Ølnes og Robert Engels, Vestlandsforsking
Opning av offentlege data er eit høgaktuelt tema for mange land og regjeringa ved Fornyingsdepartementet fortener ros for å ha starta prosessen sjølv om ikkje alle svara er kjende. I dette blogginnlegget vil vi føreslå nokre retningslinjer for tilgjengeleggjering av data.
Det er viktig å starta arbeidet med å gjera offentlege data tilgjengelege sjølv om ikkje alt er 100 % klart. På dette område er ei slik beta-tilnærminga nødvendig fordi ein må læra medan ein utviklar tenestene. Eit anna viktig prinsipp er at frislepp av offentlege data er viktig fordi vi ikkje veit kva dei vil bli brukte til. Dette er ein nokså uvant tankegang for offentleg sektor. Men det er her det store potensialet for innovasjon ligg. Fordi om ikkje offentleg sektor veit kva data kan brukast til, er det sikkert mange andre som har idéar om det.
Mange organisasjonar er i startgropa med digitalisering av eigne objekt eller ressursar og sit med mange av dei same spørsmåla om "den rette vegen framover". Kva skal vi ta omsyn til? Kva må på plass? Kva skal vi prioritera? Må vi tilretteleggja noko i IKT-arkitekturen vår før vi set i gang med sjølve digitaliseringa?
Som eit eksempel har Digitaal Erfgoed i Nederland (tilsvarande vårt ABM Utvikling) definert ein pakke med minimumskrav for å bli funnen digitalt ("findability"). Dette er noko som kan gjerast også her i landet når ulike organisasjoner skal setja i gang digitaliseringsprosjekt.
Vi føreslår desse retningslinjene for publisering av offentlege data som svar på nokre av spørsmåla over (sjå også W3C sine tilrådingar på dette feltet):
1. Bruk standard internett-protokollar (http) for tilgang til nettressursar
2. Alle objekt må ha ein unik identifikator (URI)
Adressa (URI-en) må vera permanent (persistent) og kunna lesast både maskinelt og av menneske
3. Unngå aggregering av data
Data er best som råkost, ikkje aggreger utan at det er heilt nødvendig
4. Strukturer metadata på ein maskinlesbar måte (t.d. XML-serialisering eller XML/RDF/XTM)
5. Bruk internasjonalt teiknsett (UTF-8)
6. Bruk minimum Dublin Core som global standard for beskrivelse av data (metadata)
7. Tenk på kopling mot andre datakjelder ved å tilretteleggja for Linked Data
Det viktige er at ein ikkje prøver å tenkja seg til kva data skal brukast til og korleis. Då blir det fort som i eventyret med den kjende dialogen ”God dag, mann – Økseskaft!”. Tilby opne data og la potensialet utvikla seg fritt.
onsdag 28. april 2010
Opne data og jazz
Opning og tilgjengeleggjering av offentlege data har fått mykje merksemd i det siste. Regjeringa har delvis teke utfordringa og oppretta data.norge.no (som eg føreslo på Vestforsk-bloggen i januar i år..).
Følgjande utsagn frå stjerne-saxofonisten Joshua Redman får meg til å tenkja på koplinga mellom jazz og opne data:
Joshua Redman kan forresten høyra under Copenhagen Jazz Festival 6. og 7. juli i sommar.
Følgjande utsagn frå stjerne-saxofonisten Joshua Redman får meg til å tenkja på koplinga mellom jazz og opne data:
“Jazz is a music of surprise; it's a music of spontaneity. I think jazz musicians live - I know I do - for being surprised and not knowing what's going to come next.”Som Obama sin IT-sjef Vivek Kundra seier: "Vi veit ikkje kva dei offentlege data vil bli brukte til, og det er det viktige!".
Joshua Redman kan forresten høyra under Copenhagen Jazz Festival 6. og 7. juli i sommar.
lørdag 17. april 2010
Shantaram
Shantaram e r namnet på bestseljaren skriven av Gregory David Roberts. Det er ein røvarhistorie av dimensjonar, faktisk fleire røvarhistoriar. Boka er vel verdt å lesa, trass sine 933 sider (!).
Australiaren Gregory David Roberts rømde fengsel i Australia i 1980 der han sona ein lang dom for mange ran. Han enda til slutt i Bombay (i dag Mumbai) i India etter å ha vore Australias mest ettersøkte mann.
Historia startar i det Roberts kjem til Bombay, og den første han møter er guiden Prabaker, som skal bli ein viktig venn for han. Roberts stolar på intuisjonen sin og har full tillit til Prabakar frå første stund. Det skal visa seg å vera eit lykketreff.
Det er ein utruleg historie som blir fortalt, og om berre halvparten er sant, er det likevel fantastisk. Roberts blir med Prabaker til landsbyen han kjem frå og får namnet Shantaram av mor hans. Frå før har Prabakar gitt han namnet Lin(baba).
Det mest fascinerande med boka er skildringa av folket og kulturen i India og då særleg Bombay. Det er eit knallhardt liv, for mange på det absolutte eksistensminimum. Likevel er det mykje latter og glede, sjølv i dei svartaste stundene.
Togreisa til landsbyen for å møta Prabakers familie er talande for kulturen og dei mange misforståelsane utlendingar hamnar i. Lin og Prabaker reiser på 3. klasse, som vanlege indarar gjer. For å få ein sitjeplass er det ein kamp nærmast på liv og død. Prabakar har leigd ein "muskelmann" for å hjelpa Lin.
Når Lin og hjelparen har brøyta seg fram til kupeen, ligg Prabaker over to sete og tviheld seg i dei medan andre riv og slit i han, luggar og slår han, for å få han vekk. Skamslått smiler han lykkeleg over å ha klart å sikra dei plass. Når så Lin reiser seg for ein gammal mann, held Prabaker på å gå frå konsepta: at han kan vera så dum! Her har han nesten ofra livet sitt, og så gir han vekk plassen til ein olding. Og gamlingen hånar Lin også, til liks med alle i kupeen. Lin kjenner seg verkeleg som ein utlending..
Sjølv om eg berre har vore vel ei veke i India (1 dag i 1985 og ei veke i 1988) kjem mange av inntrykka tilbake når eg les boka. Lin/Shantaram begynner med litt uskuldig svartebørs-tenester før han etter kvart blir trekt inn i større mafia-operasjonar. For eigen del var det veldig uskuldige lovbrot..
Boka får meg til å tenkja på starten av ei halvt års reise eg og sambuaren hadde i Sør-Aust-Asia i 1988/1989. Me skulle starta i Nepal, med mellomlanding i New Delhi. I New Delhi mista me flyet til Katmandu og måtte bli ei natt på Indira Gandhi-flyplassen. Der kom me i kontakt med to unge gutar frå Katmandu i Nepal, Suman og Ganga. Dei mista det same flyet som me. Det var kjekke gutar og då me etter ei lang natt var klare til å gå ombord i flyet, spurde dei om me ville gjera dei ei teneste. Dei hadde 6000 sveitsiske franc på seg og ville få store problem med å få pengane gjennom tollen. Då måtte dei rekna med å betala minst halvparten til tollarane. Me gjekk med på å ta med pengane sidan turistar sjeldan vart kontrollerte. Dei to gutane tok jo også ein sjanse ved å gi frå seg pengane til oss, me kunne jo stukke av med dei. Vel framme i Katmandu gjekk alt etter planen; me kom gjennom tollen utan problem og Suman og Ganga fekk pengane sine.
Me vart godt kjende med dei to gutane etter denne "ulovlege" handelen. Dei tok oss med rundt om i Katmandu, hjelpte oss med veksling på svartebørs (det var stor skilnad på offisiell kurs og svartebørs-kurs på den tida) og me vart inviterte med heim til dei og fekk smaka tradisjonell, heimelaga nepalesisk mat.
Boka kan trygt tilrådast, trass i lengda. Men eg må også leggja til at eg synest forlaget ikkje har gjort jobben sin godt nok, boka kunne har vore korta inn utan at det hadde gått ut over kvaliteten.
torsdag 15. april 2010
Frå Altinn til alt ut
Det var tittelen på frukostseminaret Teknologirådet inviterte til i dag. Seansen var i Oslo, men sidan det heile vart overført på nettet, inviterte me like godt til frukostseminar også på Fosshaugane Campus, hjå Vestlandsforsking, og me var rundt 15 personar som følgde møtet herfrå. På førehand hadde me gjennom prosjektet "Kunnskap kryssar grenser" tilbode oss å streama møtet, men etter litt fram og tilbake vart det klart at FAD/DSS tok jobben.
Kunnskap kryssar grenser
Det var dobbelt aktuelt med nettoverføring av møtet sidan mesteparten av flytrafikken er innstilt i dag. Vulkanutbrotet på Islan gjer plutseleg KKG-prosjektet endå meir aktuelt!
Rapport om opning av offentlege data
Møtet opna med overlevering av rapporten "Frå Altinn til alt ut? Offentlege data for innovasjon og demokrati" frå Teknologirådet til statsråd Rigmor Aasrud. Rapporten tek for seg bakgrunn og lovgiving som ei ramme for forslaga om tilgjengeleggjering av offentlege data. Vidare er det forslag til ulike type data som ligg godt til rette for å opna opp, forretningsmodellar for bruk av opne data og forslag om å oppretta ein portal for opne data i Norge. Til det siste kunne Rigmor Aasrud stolt kvittera med opninga av data.norge.no - veldig bra! I all beskjedenheit må eg få melda at eg føreslo akkurat dette (også namnet) i eit innlegg på Vestforsk-bloggen i januar i år.
FAD opnar opp
I tillegg til lanseringa av data.norge.no orienterte statsråden om eigne data departementet ville leggja ut. Det er først og fremst data knytt til norge.no, og det er alt lagt til rette for uthenting av adresseinformasjon på ogc.difi.no. OGC er Open Geospatial Consortium som arbeider med standardisering av kartdata. Statsråden la elles vekt på både innovasjon og demokrati som viktige premissar for tilgj.gjering av offentlege data. Ho trekte også fram personvern som eit viktig filter for tilgj.gjeringa.
Kartverket strittar mot!
Paneldebatten starta med innleiing frå paneldeltakarane. Først ute var kartverksjef Anne Cathrine Frøstrup. Ho gjorde det klart at tilgjengeleggjering av rådata ikkje blir aktuelt utan kraftig press frå politisk hald og overordna mynde. Innlegget var ein lang forsvarstale for strategien til Kartverket som går på å verna rådata og berre gjera tenester tilgjenegeleg. Ho viste til undresøkingar dei hadde gjort som fortalde at brukarane var svært nøgde med tenestene dei fekk frå Kartverket. Ja, Bresjnev & co. pleidde også å få 100 % støtte frå veljarane i gamle Sovjetunionen! For å sukra pillen nemnde ho iPhone-applikasjonar dei sysla med, mellom anna ein iPhone-app som baserer seg på sjøkart og som kan brukast av småbåteigarar.
IKT-Norge var representert med prosjektdirektør Liv Freihow. Ho hadde naturleg nok eit litt anna synspunkt enn kartverksjefen, men var likevel nokså tilbakehalden. Eg var litt overraska over den milde tonen, den stod i kontrast til det eg trur sjefen hennar, Per Morten Hoff, ville representert. Men kanskje er det lurt med ein forsiktigare stil?
Politisk støtte til opning av data
Trine Skei Grande frå Venstre var forbilledleg klar og sa at det berre var rikets sikkerheit og personvern som burde hindra fellesskapen å få tilgang til all offentleg informasjon. Ho understreka kor viktig det er å starta før ein har alt klart, og ga ros til statsråden for initiativa som vart presenterte.
APs Torgeir Michaelsen, som er leiar av Finanskomiteen, var også ein varm talsmann for mest muleg offentleggjering, sjølv om han kanskje ikkje gjekk like langt som TSG.
Diskusjon på Twitter
Paneldebatten vart helst ein debatt mellom publikum og panelet. Frå Sogndals-møtet fekk me opplese Twitter-sp.m. vårt om utvikling av iPhone-app. verkeleg er ei oppgåve for Kartverket? Det vart nokre hektiske ro-tak hjå kartverkssjefen som forsikra om at dette ikkje var noka viktig oppgåve, berre ein slags krydder. Sikkert kjekt for Kartverk-tilsette å få lov til å leika seg med slikt, men det burde sjølvsagt vore slik at kartdata vart sleppte fri og at bedriftene kunne konkurrera om å laga gode applikasjonar. Det er klart det er eit økonomisk spørsmål i botnen her, men salsinntektene til Kartverket utgjer berre rundt 10 % av totalbudsjettet (60-70 mill. kr) så det burde vera muleg å kompensera det gjennom auka rammer.
Eg tvitra også om skilnaden på USA og Norge: "
#offdata". Denne haldninga kom fram både frå Kartverket, men også frå kommentarar/spørsmål frå salen (frå tilsett i statleg etat).
Diskusjonen har elles vore livleg på Twitter - det er berre å følgja den på emneordet #offdata
Kunnskap kryssar grenser
Det var dobbelt aktuelt med nettoverføring av møtet sidan mesteparten av flytrafikken er innstilt i dag. Vulkanutbrotet på Islan gjer plutseleg KKG-prosjektet endå meir aktuelt!
Rapport om opning av offentlege data
Møtet opna med overlevering av rapporten "Frå Altinn til alt ut? Offentlege data for innovasjon og demokrati" frå Teknologirådet til statsråd Rigmor Aasrud. Rapporten tek for seg bakgrunn og lovgiving som ei ramme for forslaga om tilgjengeleggjering av offentlege data. Vidare er det forslag til ulike type data som ligg godt til rette for å opna opp, forretningsmodellar for bruk av opne data og forslag om å oppretta ein portal for opne data i Norge. Til det siste kunne Rigmor Aasrud stolt kvittera med opninga av data.norge.no - veldig bra! I all beskjedenheit må eg få melda at eg føreslo akkurat dette (også namnet) i eit innlegg på Vestforsk-bloggen i januar i år.
FAD opnar opp
I tillegg til lanseringa av data.norge.no orienterte statsråden om eigne data departementet ville leggja ut. Det er først og fremst data knytt til norge.no, og det er alt lagt til rette for uthenting av adresseinformasjon på ogc.difi.no. OGC er Open Geospatial Consortium som arbeider med standardisering av kartdata. Statsråden la elles vekt på både innovasjon og demokrati som viktige premissar for tilgj.gjering av offentlege data. Ho trekte også fram personvern som eit viktig filter for tilgj.gjeringa.
Kartverket strittar mot!
Paneldebatten starta med innleiing frå paneldeltakarane. Først ute var kartverksjef Anne Cathrine Frøstrup. Ho gjorde det klart at tilgjengeleggjering av rådata ikkje blir aktuelt utan kraftig press frå politisk hald og overordna mynde. Innlegget var ein lang forsvarstale for strategien til Kartverket som går på å verna rådata og berre gjera tenester tilgjenegeleg. Ho viste til undresøkingar dei hadde gjort som fortalde at brukarane var svært nøgde med tenestene dei fekk frå Kartverket. Ja, Bresjnev & co. pleidde også å få 100 % støtte frå veljarane i gamle Sovjetunionen! For å sukra pillen nemnde ho iPhone-applikasjonar dei sysla med, mellom anna ein iPhone-app som baserer seg på sjøkart og som kan brukast av småbåteigarar.
IKT-Norge var representert med prosjektdirektør Liv Freihow. Ho hadde naturleg nok eit litt anna synspunkt enn kartverksjefen, men var likevel nokså tilbakehalden. Eg var litt overraska over den milde tonen, den stod i kontrast til det eg trur sjefen hennar, Per Morten Hoff, ville representert. Men kanskje er det lurt med ein forsiktigare stil?
Politisk støtte til opning av data
Trine Skei Grande frå Venstre var forbilledleg klar og sa at det berre var rikets sikkerheit og personvern som burde hindra fellesskapen å få tilgang til all offentleg informasjon. Ho understreka kor viktig det er å starta før ein har alt klart, og ga ros til statsråden for initiativa som vart presenterte.
APs Torgeir Michaelsen, som er leiar av Finanskomiteen, var også ein varm talsmann for mest muleg offentleggjering, sjølv om han kanskje ikkje gjekk like langt som TSG.
Diskusjon på Twitter
Paneldebatten vart helst ein debatt mellom publikum og panelet. Frå Sogndals-møtet fekk me opplese Twitter-sp.m. vårt om utvikling av iPhone-app. verkeleg er ei oppgåve for Kartverket? Det vart nokre hektiske ro-tak hjå kartverkssjefen som forsikra om at dette ikkje var noka viktig oppgåve, berre ein slags krydder. Sikkert kjekt for Kartverk-tilsette å få lov til å leika seg med slikt, men det burde sjølvsagt vore slik at kartdata vart sleppte fri og at bedriftene kunne konkurrera om å laga gode applikasjonar. Det er klart det er eit økonomisk spørsmål i botnen her, men salsinntektene til Kartverket utgjer berre rundt 10 % av totalbudsjettet (60-70 mill. kr) så det burde vera muleg å kompensera det gjennom auka rammer.
Eg tvitra også om skilnaden på USA og Norge: "
#offdata". Denne haldninga kom fram både frå Kartverket, men også frå kommentarar/spørsmål frå salen (frå tilsett i statleg etat).
Diskusjonen har elles vore livleg på Twitter - det er berre å følgja den på emneordet #offdata
fredag 9. april 2010
PDF - Pretty Dangerous Format
PC Magazine har ein artikkel med nemnde tittel der dei går inn på ein del problematiske sider ved pdf-formatet. PDF vart utvikla for å få samsvar mellom det elektroniske dokumentet på skjerm og utskrift av det same dokumentet, noko som slett ikkje alltid er tilfelle med Word og andre tekstbehandlingsprogram.
Men mykje vil ha meir, og pdf har etter kvart vokse til å omfatta "all but the kitchen sink". Visste du at pdf kan inkludera video, lyd, 3D-objekt, JavaScript og at det til og med er muleg å starta andre program frå ei pdf-fil? Så kan ein jo lura på kvifor i all verda det er nødvendig med alle desse mulegheitene i eit format som opprinneleg vart laga for å ivareta forholdet mellom tekst og figurar.
Resultatet er at pdf har vorte ein trussel og muleg berar av ondsinna kode. Det kan difor vera lurt å visa pdf-vedlegg som Google Docs viss du brukar Gmail, eller installera gPDF i Chrome, Firefox eller Opera for å gjera det same.
onsdag 7. april 2010
USA-inntrykk
Knut Hamsun var i USA i to periodar; frå 1882 til 1884 og så frå 1886 til 1888. Han var innom mange yrke; frå grisepassar på prærien til sporvognskonduktør i Chicago! Inntrykka frå USA-opphaldet publiserte han i "Fra det moderne Amerikas aandsliv". Det var heller beisk kritikk av det samfunnet han i utgangspunktet hadde store forvetningar til og sympatiar med. Konklusjonen hans var at det var pengemakta som rådde grunnen åleine.
Etter 10 dagar i San Francisco har eg ikkje veldig god ballast for å ytra meg om det usa-ske (Amerika er meir enn USA!) samfunnet. Men 125 år etter Hamsun er pengemakta og pengesamfunnet like tydeleg. Og den nesten blinde trua på at alle har det same utgangspunktet og at det berre er opp til deg sjølv om du lukkast eller ikkje. Du har berre deg sjølv å takka eller klandra.
Særleg merkeleg er det for nordmenn å sjå reaksjonane på helsereforma som Obama nett har fått vedteke. Den innbitte motstanden er vanskeleg å forstå, sjølv om me ikkje akkurat er ukjende med diskusjonar om helsevesenet både lokalt og nasjonalt.
Noko av forklaringa på motstanden mot helsereform og andre offentlege satsingar ligg i det faktum at USA er ei samling med nokså sjølvstyrte statar, og at me har vanskeleg for å forstå kor fjernt, og upopulært, det føderale nivået i USA er for den vanlege innbyggjaren.
San Francisco og California er heller ikkje typisk USA. Vestkysten har tradisjonelt vore eit liberalt område og i California har i stor grad demokratane rådd grunnen. Det endra seg med valet av Arnold Schwartzenegger til guvernør for snart 8 år sidan. Den gode Arnold har i desse åra klart å køyra staten ut i ei økonomisk hengjemyr. California, som har den 8. største økonomien i verda, er på det nærmaste konkurs.
San Francisco er også ulik mange andre byar i USA. Det er faktisk heilt ok å ta seg fram til fots eller på sykkel, noko som nærmast er eit unnatak her. Slik sett minner byen mykje om europeiske byar, med unnatak av at det ikkje finst nokon "gamleby". Det meste av bygningar er mindre enn 100 år gammalt.
Til slutt ei overflatisk oppsummering av likt og ulikt i beste USA-stil:
NRK om San Francisco-turen
NRK Sogn og Fjordane hadde tysdag 30. mars eit innslag om turen vår i ettermiddagssendinga. Spol fram til ca. 46 min. ut i sendinga så får du intervju med fylkesrådmann Jan Øhlckers og adm. dir. i Lotteri- og stiftelsestilsynet Atle Hamar. Atle er også styreleiar i IT-forum Sogn og Fjordane.
mandag 29. mars 2010
Tord Gustavsen Ensemble i San Francisco
Det er vel smått ironisk å gå på jazzkonsert i San Francisco og høyra på eit norsk band, men det var altså det eg gjorde i kveld (søndag 28.03). Tord Gustavsen Ensemble var i byen, og dei er i tillegg til pianist Tord G., Tore Brunborg (ss, ts), Jarle Vespestad (tr), Mats Eilertsen (b) og Kristin Ambjørnsen (v).
Yerba Buena Center for the Arts (YBCA) var staden for konserten og det var fullsett, dvs. 350-400 personar. Ensemblet vart godt motteke og det var ståande applaus etter konserten! Det var også ein flott konsert, innimellom heilt himmelsk vakkert. Men eg tykkjer det også av og til blir litt seigtflytande og stilleståande. Men for all del, det var ein flott konsert.
Høyr gjerne på siste cd-en "Restored, Returned".
San Francisco - dag 4: Qik og Faculte
Qik
Ide: deling av video på sosiale medium
Sprint har annonsert at alle 4G-mobilar vil ha Qik installert. Også avtale med Nokia på deira smarttlf.
Qik gjer det muleg å dela video og også få tilbakemeldingar frå dei ein deler med. På bra linjer er 3-5 sek forseinking på videostraumen.
Når videoen blir sendt får tlf. blir den omformattert til ulikt mottakarutstyr (tlf., pc..) og også arkivert som video i nettskya.
1-vegs video og 2-vegs audio – kan dela ein video og diskutera den, og også få kommentarar tilbake via tekst.
Qik har 8 tilsette + 5 på deltid ved Stanford. I tillegg er det 20 programmerarar i Russland. Ein av oppstartspersonane er russisk, elles ville dei ikkje hatt progr. der.
Starta i 2006. Den opprinnelege ideen var HD-video på pc. Fekk $ 900 000 av investorar (tidlegare kontaktar) til dette. Fann ut at det var altfor trangt på pc-marknaden. Dei gjekk til investorane og sa at dei ville heller satsa på mobil-marknaden [dette går igjen for fleire selskap: mange av dei har endra kursen mykje under oppstart, må vera veldig merksam på kva marknaden vil ha].
Lanserte første versjon i 2008. Var lett å få finansiering i andre runde fordi dei var tidleg i marknaden og dei henta inn ca. 3,5 mill. dollar regelrett over natta. Investorar frå Sandhill Road kom til garasjen deira og såg på demonstrasjonen og tilsagnet kom dagen etter.
Starta med å oppretta ei nettside og så begynte tidlege brukarar å blogga om produktet og slik spreidde det seg. Så kollapsa marknaden og den tredje runden med finansiering tok 5 mnd. Også den siste finansieringsrunden skjedde hovudsakeleg med investorar frå Sandhill Road. Ved alle utvidingar har investorane fått prefererte aksjar, noko som betyr at først skal dei siste investorane ha sitt dekka, deretter dei som gjekk inn i andre runde og til slutt dei som først investerte.
Har nådd break even no i jan/feb.
Operatørane betaler no for å få Qik installert på smarttlf. Har også iPhone App som kostar 1-2 dollar.
Har søkt om 6 patentar på programvare utvikla i Qik. Dei ser på patentane mest som ei inntekts-mulegheit, ikkje først og fremst for å hindra konkurrentar.
Systemet har også vorte brukt av reportarar (BBC) for å få betre rekkevidde (når ein ikkje har mulegheit til å dra med masse utstyr). Reportaren brukar Qik for å filma og videostraumen blir sendt til skya og så teken inn til BBC sitt utstyr.
Hovudkonkurrentar: Ustream, Kyte, Bambuser
Bedrifta er basert på ideen om at det manglar gode og enkle verktøy for bedriftsmarknaden for å laga videoar – difor er dei fleste konsumentar, ikkje produsentar.
Faculte er ei online-teneste for å produsera, publisera og administrera multimedia-innhald for bedrifter.
Mesteparten av utviklinga er gjort i Romania. Tenesta er bygt på rammeverk som JBoss, Adobe Media Server ++. Faculte tek seg ikkje av videoredigering per se, men å setja saman ulike klipp eller kombinera videoklipp med bilete, tekst ++.
Starta på slutten av 2007 og hadde ein første versjon oppe og gå i 2008, men så kollapsa marknaden og dei måtte setja ting litt på vent. Strategien er å samla rel. små summar og ta det steg for steg [nokså ulikt det andre selskapet Qik].
Hovudtyngda av utvikling vert gjort i Romania [på bakgrunn av eit pussig møte via nettet med ein rumenar]
Fire viktige kovergens-trendar:
• online video aukar enormt
• styring (authoring) av digitalt innhald skjer online, i nettskya
• web-kamera og mikrofon begynner å bli standard på pc-ar
• portable web content
Faculte kan brukast til
• publisera videoar
• laga presentasjonar
• laga lysbilete-show
• full multimedia-kringkasting
Kundane er i første rekkje sals-personar, corporate training og opplæring/how-to
Prismodell:
- startar med $ 50 pr. mnd for ein brukar
Så langt har dei ikkje reelle kundar, berre testbrukarar.
Dette såg absolutt ut som eit interessant produkt, men det store spørsmålet er om forretningsstrategien er for forsiktig, noko som er høgst uvanleg i denne delen av verda. Det er absolutt ein fare for Faculte at det går for smått å få produktet på marknaden, og at dei dermed kan bli overkøyrde av meir aggressive selskap.
lørdag 27. mars 2010
San Fr. - dag 3: Seesmic, San Francisco by, GoGrid og AT&T
Seesmic (Loic le Meur)
Dette var eit av dei besøka eg hadde sett mest fram til, som Seesmic-brukar over lang tid. Og @loic skuffa ikkje. Han er ein franskmann som flytta til San Francisco for 3-4 år sidan, trur det var fordi han fekk nok av europeisk (fransk) byråkrati ++.
Seesmic er det femte selskapet han har starta! Å vera i SF og miljøet rundt, er som å vera på eit universitet og aldri slutta. Hadde først trudd at sosialt nett vhja video ville vera tingen, men det tok aldri av. Må ikkje vera redd for å snu 180 grader viss ting ikkje ser ut til å ta av slik ein trudde.
Seesmic-satsinga (Twitter-klient m.m. for dei som ikkje kjenner til det) er finansiert av Skype-grunderane, eBay og andre. Seesmic som ein hub; kan senda til meir enn 50 sosiale kanalar – og samla innspel frå dei same kanalane.
1/3 av brukarane er på mobil, ca. 1/3 på web og 1/3 desktop.
Ny desktop-versjon i løpet av 4 veker, vil bli heilt plug-in-driven. Alt blir plug-in, om ein ikkje likar Twitter-modulen, kan ein laga sin eigen eller byta den ut med ein annan. Alt er heilt ope (kanskje for ope?), same filosofi som Twitter.
Støttar no 7 plattformer – eit mareritt! Heilt ulik kode og svært ressurskrevjande. Seesmic Look: for folk som ikkje er ”nerdar” på sosiale medium, altså folk flest.
Organiserer også konferansen Le Web i Paris, i år 8. og 9. desember. Det er den største web-/nett-konferansen utanfor USA. Den blir arrangert for 6. året og det har vore utselt kvart år utan at han/dei har brukt ei krone på marknadsføring. Alt har skjedd via "word of mouth".
1. Seesmic forretningsmodell: Alle bilete genererer litt inntekt
2. I Seesmic Look er det annonsar/tvitringar frå ulike merkje (lagar eigne kanalar for dei). Trur på litt smartare annonsering. Vil også ta betalt for utvikling av plug-ins
3. For dei som ikkje likar reklame, vil dei tilby ei reklamefri teneste mot betaling
Går i stikk motsett retning av TweetDeck ved å vera svært opne (som twitter.com).
Boble?
Er sos. medium i ferd med å bli ei boble? Han avfeia spørsmålet mitt som eit typisk europeisk spørsmål – ikkje snakk om noko boble (viser til brukartal og vekst).
Det er godt muleg han har rett, har har i alle fall betre føresetjing for å vurdera det enn meg. Men når han viser til brukartal og vekst, blir eg likevel litt uroleg. Det mangla ikkje på vekst i brukartal på slutten av 1990-talet heller. Eg trur faktisk at sosiale medium får seg ein korreksjon snart fordi det er overetablering av tenester rundt dette og fordi betalingsvilje og forretningsmodellar er dårleg utvikla i høve etableringane. Men som sagt, dette er mine vurderingar, og dei er ikkje så mykje verdt..
Neste post var eit besøk hjå City and Council of San Francisco, Dep. of Technology.
Det vart først orientert om eit parkeringssystem som eg ikkje refererer frå her. Får heller visa til andre som evt. bloggar om dette.
Deretter var det ei orientering om breibandutbygging som eg heller ikkje brukar så mykje tid på, sjølv om det var interessant. Dei legg opp til utbygging av "middle mile" i byen fordi det viser seg vanskeleg å få dei private selskapa til å investera akkurat her. Tanken er å leiga ut plass til lokale ISP-ar, men at byen har ansvaret for sjølve "middle mile". Det blir om lag som ein kommune som har ansvaret for vassforsyninga fram til der den lokale abonnenten koplar seg på systemet.
Open Data
Den mest interessant delen var orienteringa om strategien for opning av offentlege data, bruk av fri programvare og open deltaking.
1. Open Data
2. Open Source
3. Open participation
Open Data: DataSF.org
Har alt over 30 appl. laga på bakgrunn av off. data som er lagde ut (t.d. SF Crimespotting, 311-statistikk ++). Uvant for dei tilsette å bli kikka i korta. Strategien har difor vore ei blanding av gulrot og pisk. Jay Nath, prosjektleiar for initiativet, la til med eit glimt at han hadde ikkje så mange venner i administrasjonen..
På spørsmål om dei tilrettela data i eit spesielt format, også med tanke på integrasjon med Linked Data, var svaret at det gjorde dei ikkje. Dei samla ikkje data i ein sentral (datavarehus), men ba dei enkelte institusjonane frigi data så mykje som muleg. Det viktigaste var å få data ut og få folk til å bruka dei, raffinering fekk heller komma seinare.
Dei bearbeida likevel data med tanke på personvern. I kriminalsaker la dei til dømes ikkje ut adressa direkte, men berre kvartalet.
Open Source
GPL der det er muleg.
Brukar WordPress – sparer masse, ikkje minst slepp dei å gå gjennom lange innkjøpsprosedyrar.
Master Address DB – basert på fri programvare og dugnadsprinsipp, målet er å unngå dei siloane av informasjon som finst i dag. Men SF har også eigne utviklarar for å ha kontroll og styring med produkta.
Personvern: Må gjera enkelte tilpassingar av data slik at ein unngår sporing (opplyser t.d. berre om kvartalet for eit tilfelle av kriminalitet i staden for den eksakte adressa).
Open Participation
”Government as a platform”
Har utvikla eit nasjonalt 311-API for å spara kostnader knytta til helpdesk/help center og let brukarane registrera direkte inn i fagsystem via ulike kanalar. Å berre oppretta ein twitter-konto vil ikkje vera så stor innsparing, det er først når ein får integrert innbyggjar-innspel med fagsystema at gevinsten blir interessant. La brukarane ta kontakt der dei er, ikkje tvinga dei til å bruka ei offisiell web-side for byen.
Oppmuntring: konkurransar og prisar for å stimulera til utvikling av betre produkt og tenester.
Har nettopp hatt ei ide-myldring der dei har fått inn meir enn 1000 innspel til korleis effektivisera delar av off. tenester.
GoGrid
Dette var eit av dei besøka eg hadde sett mest fram til, som Seesmic-brukar over lang tid. Og @loic skuffa ikkje. Han er ein franskmann som flytta til San Francisco for 3-4 år sidan, trur det var fordi han fekk nok av europeisk (fransk) byråkrati ++.
Seesmic er det femte selskapet han har starta! Å vera i SF og miljøet rundt, er som å vera på eit universitet og aldri slutta. Hadde først trudd at sosialt nett vhja video ville vera tingen, men det tok aldri av. Må ikkje vera redd for å snu 180 grader viss ting ikkje ser ut til å ta av slik ein trudde.
Seesmic-satsinga (Twitter-klient m.m. for dei som ikkje kjenner til det) er finansiert av Skype-grunderane, eBay og andre. Seesmic som ein hub; kan senda til meir enn 50 sosiale kanalar – og samla innspel frå dei same kanalane.
1/3 av brukarane er på mobil, ca. 1/3 på web og 1/3 desktop.
Ny desktop-versjon i løpet av 4 veker, vil bli heilt plug-in-driven. Alt blir plug-in, om ein ikkje likar Twitter-modulen, kan ein laga sin eigen eller byta den ut med ein annan. Alt er heilt ope (kanskje for ope?), same filosofi som Twitter.
Støttar no 7 plattformer – eit mareritt! Heilt ulik kode og svært ressurskrevjande. Seesmic Look: for folk som ikkje er ”nerdar” på sosiale medium, altså folk flest.
Organiserer også konferansen Le Web i Paris, i år 8. og 9. desember. Det er den største web-/nett-konferansen utanfor USA. Den blir arrangert for 6. året og det har vore utselt kvart år utan at han/dei har brukt ei krone på marknadsføring. Alt har skjedd via "word of mouth".
1. Seesmic forretningsmodell: Alle bilete genererer litt inntekt
2. I Seesmic Look er det annonsar/tvitringar frå ulike merkje (lagar eigne kanalar for dei). Trur på litt smartare annonsering. Vil også ta betalt for utvikling av plug-ins
3. For dei som ikkje likar reklame, vil dei tilby ei reklamefri teneste mot betaling
Går i stikk motsett retning av TweetDeck ved å vera svært opne (som twitter.com).
Boble?
Er sos. medium i ferd med å bli ei boble? Han avfeia spørsmålet mitt som eit typisk europeisk spørsmål – ikkje snakk om noko boble (viser til brukartal og vekst).
Det er godt muleg han har rett, har har i alle fall betre føresetjing for å vurdera det enn meg. Men når han viser til brukartal og vekst, blir eg likevel litt uroleg. Det mangla ikkje på vekst i brukartal på slutten av 1990-talet heller. Eg trur faktisk at sosiale medium får seg ein korreksjon snart fordi det er overetablering av tenester rundt dette og fordi betalingsvilje og forretningsmodellar er dårleg utvikla i høve etableringane. Men som sagt, dette er mine vurderingar, og dei er ikkje så mykje verdt..
Eg har i alle fall skjønt at ordet "boble" har ein dårleg klang her i området :)
San Francisco by, Dep. of Technology
Neste post var eit besøk hjå City and Council of San Francisco, Dep. of Technology.
Det vart først orientert om eit parkeringssystem som eg ikkje refererer frå her. Får heller visa til andre som evt. bloggar om dette.
Deretter var det ei orientering om breibandutbygging som eg heller ikkje brukar så mykje tid på, sjølv om det var interessant. Dei legg opp til utbygging av "middle mile" i byen fordi det viser seg vanskeleg å få dei private selskapa til å investera akkurat her. Tanken er å leiga ut plass til lokale ISP-ar, men at byen har ansvaret for sjølve "middle mile". Det blir om lag som ein kommune som har ansvaret for vassforsyninga fram til der den lokale abonnenten koplar seg på systemet.
Open Data
Den mest interessant delen var orienteringa om strategien for opning av offentlege data, bruk av fri programvare og open deltaking.
1. Open Data
2. Open Source
3. Open participation
Open Data: DataSF.org
Har alt over 30 appl. laga på bakgrunn av off. data som er lagde ut (t.d. SF Crimespotting, 311-statistikk ++). Uvant for dei tilsette å bli kikka i korta. Strategien har difor vore ei blanding av gulrot og pisk. Jay Nath, prosjektleiar for initiativet, la til med eit glimt at han hadde ikkje så mange venner i administrasjonen..
På spørsmål om dei tilrettela data i eit spesielt format, også med tanke på integrasjon med Linked Data, var svaret at det gjorde dei ikkje. Dei samla ikkje data i ein sentral (datavarehus), men ba dei enkelte institusjonane frigi data så mykje som muleg. Det viktigaste var å få data ut og få folk til å bruka dei, raffinering fekk heller komma seinare.
Dei bearbeida likevel data med tanke på personvern. I kriminalsaker la dei til dømes ikkje ut adressa direkte, men berre kvartalet.
Open Source
GPL der det er muleg.
Brukar WordPress – sparer masse, ikkje minst slepp dei å gå gjennom lange innkjøpsprosedyrar.
Master Address DB – basert på fri programvare og dugnadsprinsipp, målet er å unngå dei siloane av informasjon som finst i dag. Men SF har også eigne utviklarar for å ha kontroll og styring med produkta.
Personvern: Må gjera enkelte tilpassingar av data slik at ein unngår sporing (opplyser t.d. berre om kvartalet for eit tilfelle av kriminalitet i staden for den eksakte adressa).
Open Participation
”Government as a platform”
Har utvikla eit nasjonalt 311-API for å spara kostnader knytta til helpdesk/help center og let brukarane registrera direkte inn i fagsystem via ulike kanalar. Å berre oppretta ein twitter-konto vil ikkje vera så stor innsparing, det er først når ein får integrert innbyggjar-innspel med fagsystema at gevinsten blir interessant. La brukarane ta kontakt der dei er, ikkje tvinga dei til å bruka ei offisiell web-side for byen.
Oppmuntring: konkurransar og prisar for å stimulera til utvikling av betre produkt og tenester.
Har nettopp hatt ei ide-myldring der dei har fått inn meir enn 1000 innspel til korleis effektivisera delar av off. tenester.
GoGrid er ein dataleverandør som leverer både tadisjonelle ("gammaldags") driftstenester gjennom ServePath-namnet og nye, nettskybaserte driftstenester gjennom GoGrid-plattforma. Presentasjonen knytte seg til det siste, og det var CEO og (med-)grunder John Keagy som teikna og forklarte.
Keagy teikna opp figuren over (dvs. han teikna ein sirkel, men poenget er det same) og forklarte korleis han trur utviklinga vil bli. Figuren representerer dagens kostnadsfordeling med it-drift, i grove trekk. Han meiner det blir eit stort press på arbeidskostnadene og at omfattande automatisering vil redusera denne mykje. Det er berre å sjå på kostnadsbiletet for ServePath og GoGrid for å sjå det.
Vidare vil også kostnader til maskinvare og telekomm. bli kutta. Det blir med andre ord ein omfattande kostnadskrig i driftsbransjen, og GoGrid-plattformen er selskapet sitt svar for å møta framtida.
Med GoGrid er administrasjonen overleten til kundane gjennom eit enkelt, REST-basert grensesnitt. Der kan ein setja opp type server, operativsystem, ressursbehov ++ og spara GoGrid for masse arbeid. I botnen av det heile er det ei samling billege serverar. Oppå der er det eit virualiseringslag. GoGrid bruka systemet XEN Hypervisor. Det er fri programvare og slik sett langt billegare enn VMware som er vanleg i Norge.
Også serverane er av billegaste slag og blad-serverar, som er veldig "in" i Norge, er uaktuelt pga. kostnad. Dei er altså ikkje opptekne av å pressa mest muleg inn på eit lite areal, men velja billegast muleg komponentar. John Keagy kalla blad-serverar "waste of money" og meinte dei var for dyre, det var for sein utvikling (prosessor m.m.), for lite fleksible og ein vart låst til leverandør.
GoGrid fekk spørsmål om miljøprofilering, men dei hadde ikkje brukt det i marknadsføringa si. Dette trass i at nettskya representerer store miljøgevinstar. I ein typisk frittståande serverpark i ein organisasjon blir berre rundt 5 % av kapasiteten utnytta. I nettskya er kapasitetutnyttinga typisk over 80 %. Dei medga at dei kanskej burde stara å profilera seg på miljø også (green computing), særleg fordi dei er i ferd med å etablera seg i Europa. Dei vil setja opp ein serverpark i Amsterdam for å møta behova til bedrifter og organisasjonar som av ulike grunnar ikkje vil ha informasjonen sin lagra utanom Europa.
På spørsmål om konkurrentar meinte dei at det pr. i dag ikkje er andre enn Amazon som tilbyr det same, sjølv om også RackSpace er ein viktig utfordrar. Når det gjeld nettsky-basert drift ligg GoGrid på tredjeplass, etter Amazon og RackSpace. Men det kjem til å bli trangt om plassen for det er mange selskap som satsar på dette området.
Framleis utgjer GoGrid-konseptet ein liten del av den totale omsetninga, men den er sterkt aukande. Akkurat no er det hybrid-løysingar som dominerer, men kundane prøver ut nettskya på litt mindre kritiske område som utvikling og test.
AT&T
Dagen vart avslutta med eit møte med representantar for AT&T. AT&T er ein telekom-gigant, ein av dei største i verda, om ikkje den største.
Representantane presenterte produktet U-verse, flaggskipet for breiband-tenester akkurat no. Det er ein slags hybrid-teknologi med fiber nesten heilt fram, men kopar siste 3-5 000 fot (1000 - 1500 m). Med denne kombinasjonen får dei i dag 25 Mbit/s, men arbeider med å dobla denne og på litt lenger sikt på 3- og 4-dobla den. Returkapasiteten er berre 1 Mbit/s, så det er ADSL-teknologi me snakkar om.
På Uverse tilbyr AT&T trippel-play, dvs. IP-tv, IP-tlf. og vanleg nett-tilgang. Kapasiteten er 2 HDTV-kanalar + diverse tillegg. Det er først og fremst eit forbrukarprodukt og det er video-service som driv satsinga. Trass i at produktet berre har vore lansert i to år, har dei over 2 mill. brukarar. [Men framleis er dette god, gammaldags tv-tilnæring med einvegs-kommunikasjon. Kvar blir det av den interaktive tv-en? Tida er overmoden til å gjera tv-en tovegs.]
AT&T ser for seg ei evolusjonær utvikling der neste steg er "fiber to the curbe" - altså fiber til vegkanten, noko som typisk vil vera ca. 1000 fot frå husveggen. Då vil dei kunna tilby 100 Mbit/s og oppover.
På mobilsida er det 4.-generasjons mobilnett, LTE, som er det store. Det blir reklamert med 100 Mbit/s hastigheit, men i følgje AT&T er den realistiske kapasiteten 25-30 Mbit/s, likevel eit stort sprang frå dagens 3G-teknologi.
Eg spurde om nett-nøytralitet er ei viktig sak i USA og AT&Ts syn på dette. Dei avslutta seansen med å seia litt om telekom-politikken og særleg nett-nøytralitet. FCC, som regulerer telekommunikasjonen, slo i 2005 fast fire prinsipp for nett-nøytralitet [må lenka til Wikipedia her for FCC sine sider er heilt ubrukelege!]. Desse prinsippa er no under revisjon og FCC har føreslått to nye i tillegg til dei fire:
Vidare vil også kostnader til maskinvare og telekomm. bli kutta. Det blir med andre ord ein omfattande kostnadskrig i driftsbransjen, og GoGrid-plattformen er selskapet sitt svar for å møta framtida.
Med GoGrid er administrasjonen overleten til kundane gjennom eit enkelt, REST-basert grensesnitt. Der kan ein setja opp type server, operativsystem, ressursbehov ++ og spara GoGrid for masse arbeid. I botnen av det heile er det ei samling billege serverar. Oppå der er det eit virualiseringslag. GoGrid bruka systemet XEN Hypervisor. Det er fri programvare og slik sett langt billegare enn VMware som er vanleg i Norge.
Også serverane er av billegaste slag og blad-serverar, som er veldig "in" i Norge, er uaktuelt pga. kostnad. Dei er altså ikkje opptekne av å pressa mest muleg inn på eit lite areal, men velja billegast muleg komponentar. John Keagy kalla blad-serverar "waste of money" og meinte dei var for dyre, det var for sein utvikling (prosessor m.m.), for lite fleksible og ein vart låst til leverandør.
GoGrid fekk spørsmål om miljøprofilering, men dei hadde ikkje brukt det i marknadsføringa si. Dette trass i at nettskya representerer store miljøgevinstar. I ein typisk frittståande serverpark i ein organisasjon blir berre rundt 5 % av kapasiteten utnytta. I nettskya er kapasitetutnyttinga typisk over 80 %. Dei medga at dei kanskej burde stara å profilera seg på miljø også (green computing), særleg fordi dei er i ferd med å etablera seg i Europa. Dei vil setja opp ein serverpark i Amsterdam for å møta behova til bedrifter og organisasjonar som av ulike grunnar ikkje vil ha informasjonen sin lagra utanom Europa.
På spørsmål om konkurrentar meinte dei at det pr. i dag ikkje er andre enn Amazon som tilbyr det same, sjølv om også RackSpace er ein viktig utfordrar. Når det gjeld nettsky-basert drift ligg GoGrid på tredjeplass, etter Amazon og RackSpace. Men det kjem til å bli trangt om plassen for det er mange selskap som satsar på dette området.
Framleis utgjer GoGrid-konseptet ein liten del av den totale omsetninga, men den er sterkt aukande. Akkurat no er det hybrid-løysingar som dominerer, men kundane prøver ut nettskya på litt mindre kritiske område som utvikling og test.
AT&T
Dagen vart avslutta med eit møte med representantar for AT&T. AT&T er ein telekom-gigant, ein av dei største i verda, om ikkje den største.
Representantane presenterte produktet U-verse, flaggskipet for breiband-tenester akkurat no. Det er ein slags hybrid-teknologi med fiber nesten heilt fram, men kopar siste 3-5 000 fot (1000 - 1500 m). Med denne kombinasjonen får dei i dag 25 Mbit/s, men arbeider med å dobla denne og på litt lenger sikt på 3- og 4-dobla den. Returkapasiteten er berre 1 Mbit/s, så det er ADSL-teknologi me snakkar om.
På Uverse tilbyr AT&T trippel-play, dvs. IP-tv, IP-tlf. og vanleg nett-tilgang. Kapasiteten er 2 HDTV-kanalar + diverse tillegg. Det er først og fremst eit forbrukarprodukt og det er video-service som driv satsinga. Trass i at produktet berre har vore lansert i to år, har dei over 2 mill. brukarar. [Men framleis er dette god, gammaldags tv-tilnæring med einvegs-kommunikasjon. Kvar blir det av den interaktive tv-en? Tida er overmoden til å gjera tv-en tovegs.]
AT&T ser for seg ei evolusjonær utvikling der neste steg er "fiber to the curbe" - altså fiber til vegkanten, noko som typisk vil vera ca. 1000 fot frå husveggen. Då vil dei kunna tilby 100 Mbit/s og oppover.
På mobilsida er det 4.-generasjons mobilnett, LTE, som er det store. Det blir reklamert med 100 Mbit/s hastigheit, men i følgje AT&T er den realistiske kapasiteten 25-30 Mbit/s, likevel eit stort sprang frå dagens 3G-teknologi.
Eg spurde om nett-nøytralitet er ei viktig sak i USA og AT&Ts syn på dette. Dei avslutta seansen med å seia litt om telekom-politikken og særleg nett-nøytralitet. FCC, som regulerer telekommunikasjonen, slo i 2005 fast fire prinsipp for nett-nøytralitet [må lenka til Wikipedia her for FCC sine sider er heilt ubrukelege!]. Desse prinsippa er no under revisjon og FCC har føreslått to nye i tillegg til dei fire:
- Alt innhald skal behandlast likt
- Prinsippa om nett-nøytralitet skal også gjelda trådlause nett
AT&T var ikkje veldig glad for dei nye forslaga. Som telekom-selskap elles er dei for nett-nøytralitet så lenge det ikkje grip for mykje inn i den kommersielle strategien deira, elles er dei mot. Dei var særleg skeptiske til at alt innald skal behandlast likt. Med stadig tyngre satsing på innhaldstenester har dei nok store fordelar av å skjerma eige innhald og eigne avtalar med innhaldsleverandørar.
fredag 26. mars 2010
San Francisco - dag 2: Google Wifi, Apple, Stanford University
Google Wifi, Mountain View
Google held til i den vesle byen Mountain View, ein halvtime sør for San Francisco. Dessverre fekk me ikkje besøka hovudkvarteret til Google, men måtte nøya oss med å møta ein Google-representant i kommune-senteret for Mountain View.
I eit storskala forsøk har Google plassert over 500 trådlause punkt på lysstolpar rundt om i byen. Det dekkjer 80-90 % av byen. Systemet er ope og konstruert som mesh nettverk og det gjer det enkelte å halda på sambandet sjølv om ein bevegar seg frå plass til plass. Farten på nettveket er opp til 3 Mbit/s.
Det er ikkje noko fast brukarstøtte for systemet og det har vore veldig viktig frå starten av. Det er ei nettside ein kan melda problem og i tillegg er det brukarforum der brukarane hjelper kvarandre. Difor kostar det heller ikkje mykje for Google å vedlikehalda dette, det går stort sett i å erstatta trådlauspunkt.
Frå Google si side var det eit ønskje om å eksperimentera med allmenn breibandstilgang og sjå korleis det påverkar folk sine vanar. ”Digital lifeline” – utvida bruksområde utanfor folk sine hus. Difor er ikkje hastigheit heller så viktig, det er først og fremst for å utføra basisoppgåver.
Bruken har auka stadig i dei 4-5 åra nettet har vore tilgjengeleg. I løpet av dei siste 30 dagane har dei knapt 20 000 unike brukarar. Rundt halvparten av husstandane brukar Google Wifi i løpet av ein månad. Har begynt å kopla vassmålarar til det trådlause nettet for å kunna lesa av vassforbruket i husstandar. Skal også utstyra politibilar og brannbilar med trådlaus-tilgang. Også fleire andre kommunale oppgåver der tilsette er rundt om i byen, blir enklare og meir effektive med breibandtilgang.
På spørsmål om det hadde vore ei meir omfattande evaluering av dette forsøket, vikla Google-karen seg inn i personvern-problemstillingar og svarte eigentleg på noko heilt anna. Verka som dei er litt paranoide og ser truslar i alle spørsmål. Spørsmålet mitt var heller omvendt; dette må jo vera eit glimrande storskala-ekseperiment å kunna studera.
Apple, 1 Infinite Loop
Ikkje lov til å ta foto, ikkje lov til å blogga om/frå møtet. Treng vel ikkje seia så mykje meir...
Men for dei frelste var dette himmelen. Nybø-en og Grøtte gjekk rundt med stjerner i augene. Hadde Steve Jobs openbara seg, ville dei falle saman og snakka i tunger!
Stanford University
Ikkje nokon annan institusjon viser betre haldningane og drivet i Silicon Valley enn Stanford. Universitetet er uløyseleg knytt til all IT-utviklinga i området.
Me hadde først eit møte med dr. Andy DiPaolo som fortalde ein del om universitetet og særleg om satsingar på e-læring.
Universitetet er som tidlegare nemnt, kalla opp etter sonen til Leland Stanford, bygt til ære for han av faren ettersom han (sonen) døydde svært ung (14-15 år). Eigedommen er på rundt 8 000 acres, noko som tilsvarer over 30 000 daa (mål).
Ein viktig grunn til at Stanford er mellom dei 5 beste universiteta i USA og verda, er at dei kan velja mellom svært mange godt kvalifiserte søkjarar. Berre ein av 12 søkjarar blir tekne opp.
Universitetet har 6 760 undergraduates og 8 200 grad., til saman ca. 15 000 studentar. Det er lite, både i USA-målestokk og europeisk. Til desse studentaner er det 1 700 fagleg tilsette (faculties). Med andre ord er det relativt få studentar pr. tilsett. Også fordelinga mellom graduates og undergraduates er uvanleg, rundt 1,3:1. Det vanlege er det omvendte, og kanskje endå fleire undergrad. pr. grad.
Dei tilsette blir oppmuntra til å engasjera seg i oppstart av bedrifter og rundt 80 % av dei tilsette har eit slikt engasjement. Det er eit uvanleg høgt tal, sjølv i USA.
Universitet er privat og mottek ikkje ingen offentleg støtte, men alle laboratorium blir eigde og drifta av National Science Foundation så dei slepp å bruka ressursar på det. Dei kan bruka ressursar på å stilla dei viktige spørsmåla, som DiPaolo formulerer det.
Skulepengar (tuition fee) er den viktigaste inntekta, i tillegg til leasing-inntekter frå eigedommen, inntekter frå patentar og anna. Stanford eig t.d. patentar knytt til Googles søkemotor, så kvar gong nokon gjer eit søk med Google, tikkar det inn litt pengar. Så hald fram med å søkja på Google, oppfordra DiPaolo :-)
DiPaolo gjekk gjennom både suksessar og fiaskoar innan e-læring. Det største universitetet på e-læring i USA er Phoenix Univ. Det er eit privat universitet som har satsa aggressivt på e-læring. Men det er også mange nye aktørar utanfor akademia som har satsa på e-læring. DiPaolo meinte at dei tradisjonelle akademiske institusjonane måtte vakna opp og forstå dei nye behova, elles vil dei bli forbigått.
Han meinte elles at e-læring no er vorte mainstream og at det ikkje er noko poeng å gi støtte til etablering av slike kurs.
Også Stanford satsar på e-læring, men sjølv med kurs online er dei fleste studentane lokale.
Stanford har 7 "schools" og fem av dei er mellom dei fem beste i USA.
The School of Engineering represents 1/3 av studentane og om lag 12 % av faga innan engineering på masternivå er tilgjengeleg online.
Stanford hadde tidlegare 5 tv-kanaler der dei sende undervisning på. Dette er erstatta av nettbasert formidling. Men erfaringane med tv-produksjon har vore viktige for å ta det neste steget til nettbasert undervisning.
På see.stanford.edu finn ein 10 gratis kurs i computer science. Så det er berre å klikka seg fram og setja i gang å læra..
Rett utanfor universitetet finn ein Sandhill Road, ei gate fylt med VC-ar (venture capitalist). Hit er det du må dra for å få merksemd og pengar til den glupe ideen din.
Dr. Martha Russel avslutta dagen med å fortelja om Media X ved Stanford og om innovasjon. Martha var ein glimrande formidlar, svært verbal, og det var difor vanskeleg å referera frå denne delen. Ho kjem truleg til Norge i løpet av året og då må alle som er interesserte i innovasjon, og særleg open innovasjon, kjenna si besøkelsestid. Meir info om dette når det blir aktuelt.
San Fr. - dag 1: KickApps, Dublin Cons. og Cisco Webex
KickApps
KickApps var neste presentasjon på første dag av studieturen. Det er eit firma som tilbyr ein plattform for integrering og handtering av sosiale medium. Mange bedrifter og organisasjonar opplever å bli stadige meir fragmenterte på nettet. Dei har gjerne ei heimeside som utgangpunkt. Så ballar det på seg med bloggar, gjerne på eigne plattformer, Facebook-engasjement og Twitter-konto, videoar på YouTube og bilete på Flickr. Til slutt blir det eit uhandterleg kaos.
Det har KickApps innsett og tilbyr ei teneste, eller heller ein plattform, til å ta tilbake kontrollen. Frå KickApps kan du styra dei ulike kanalane og få hovudet over vatnet igjen. Dei kunne visa til mange og store kundar og det verka som dei hadde treft bra i marknaden.
Lance Dublin, Dublin Consulting
Lance Dublin driv eige konsulentfirma innan eLæring og snakka om framtida på dette området slik han trudde det kom til å utvikla seg.
eLæring web 1.0: Kurs online
eLæring web 2.0: Integrera eLæring med andre verktøy der du er (du "går" ikkje lenger til ein nettstad, men får det integrert med andre ting du er interessert i)
Collaboration + Prosumption + Democratization = Learning 2.0
Det handlar i alle fall ikkje om ”kurs”!
Dublin viste til Don Tapscott og hans idear om utvikling på nettet. Tapscott står bak fleire bestseljarar, som m.a. "Wikinomics: How Mass Collaboration Changes Everything". Han påstod også at universiteta ville mista betydning og at "2/3 av det du lærer på universitetet er uaktuelt på det tidspunktet du får graden din". I det heile var det mykje "web 2.0 newspeak" over det han presenterte. Han starta innlegget sitt med å oppfordra oss om å vera ueinige med han (og eg trur han meinte det), og eg tok han på ordet og lurte på om ikkje tankane hans om web 2.0 og eLæring var faretruande like tankane om den nye økonomien rett før dot.com.
Sidan Dublin brukte Tapscott som førebilete, er det både relevant og interessant å visa til ein artikkel som nettopp kritiserer Tapscott og andre for påstandar i samband med begrepet wikinomics. I artikkelen "Wikinomics and its discontents: a critical analysis of Web 2.0 business manifestos" rettar forfattarane Jose van Dijk og David Nieborg ved Univ. of Amsterdam eit kritisk søkjelys på dei mange "lettvinte" påstandane i web 2.0. Artikkelen er vel verdt å lesa for ikkje å bli så "høg" på web 2.0 at du lettar frå bakken!
Cisco Webex
Siste programpost måndag 22.03 var besøk hjå Cisco Webex. Webex er eit firma som tilbyr ei teneste for pc-basert videokonferanse og dei vart kjøpte opp av Cisco for eit par år sidan. Det er tydeleg at Cisco kjøper seg opp på innhaldstenester, noko dei også stadfesta var ein del av strategien framover.
Før me fekk ein demonstrasjon av Webex, fekk me ein kort demonstrasjon av high-tech-systemet Cisco Telepresence. Det er videokonferanse i millionklassen og var imponerande. Cisco leiger ut utstyret til interesserte bedrifter.
Webex er ei nettsky-basert teneste. Cisco har kjøpt Jabber og IM-delen av Webex er difor basert på standarden XMDP.
Video Broadcasting er ikkje enno ei ferdigpakka teneste, men dei arbeider med sikte på å få det snart.
Webex fungerer på alle vanlege plattformer (Windows, Linux, Apple).
Systemet såg interessant ut og det er nok fleire av studietur-deltakarane som kjem til å prøva det ut i nærmaste framtid. Truleg vil Cisco få nokre nye kundar..
KickApps var neste presentasjon på første dag av studieturen. Det er eit firma som tilbyr ein plattform for integrering og handtering av sosiale medium. Mange bedrifter og organisasjonar opplever å bli stadige meir fragmenterte på nettet. Dei har gjerne ei heimeside som utgangpunkt. Så ballar det på seg med bloggar, gjerne på eigne plattformer, Facebook-engasjement og Twitter-konto, videoar på YouTube og bilete på Flickr. Til slutt blir det eit uhandterleg kaos.
Det har KickApps innsett og tilbyr ei teneste, eller heller ein plattform, til å ta tilbake kontrollen. Frå KickApps kan du styra dei ulike kanalane og få hovudet over vatnet igjen. Dei kunne visa til mange og store kundar og det verka som dei hadde treft bra i marknaden.
Lance Dublin, Dublin Consulting
Lance Dublin driv eige konsulentfirma innan eLæring og snakka om framtida på dette området slik han trudde det kom til å utvikla seg.
eLæring web 1.0: Kurs online
eLæring web 2.0: Integrera eLæring med andre verktøy der du er (du "går" ikkje lenger til ein nettstad, men får det integrert med andre ting du er interessert i)
Collaboration + Prosumption + Democratization = Learning 2.0
Det handlar i alle fall ikkje om ”kurs”!
Dublin viste til Don Tapscott og hans idear om utvikling på nettet. Tapscott står bak fleire bestseljarar, som m.a. "Wikinomics: How Mass Collaboration Changes Everything". Han påstod også at universiteta ville mista betydning og at "2/3 av det du lærer på universitetet er uaktuelt på det tidspunktet du får graden din". I det heile var det mykje "web 2.0 newspeak" over det han presenterte. Han starta innlegget sitt med å oppfordra oss om å vera ueinige med han (og eg trur han meinte det), og eg tok han på ordet og lurte på om ikkje tankane hans om web 2.0 og eLæring var faretruande like tankane om den nye økonomien rett før dot.com.
Sidan Dublin brukte Tapscott som førebilete, er det både relevant og interessant å visa til ein artikkel som nettopp kritiserer Tapscott og andre for påstandar i samband med begrepet wikinomics. I artikkelen "Wikinomics and its discontents: a critical analysis of Web 2.0 business manifestos" rettar forfattarane Jose van Dijk og David Nieborg ved Univ. of Amsterdam eit kritisk søkjelys på dei mange "lettvinte" påstandane i web 2.0. Artikkelen er vel verdt å lesa for ikkje å bli så "høg" på web 2.0 at du lettar frå bakken!
Cisco Webex
Siste programpost måndag 22.03 var besøk hjå Cisco Webex. Webex er eit firma som tilbyr ei teneste for pc-basert videokonferanse og dei vart kjøpte opp av Cisco for eit par år sidan. Det er tydeleg at Cisco kjøper seg opp på innhaldstenester, noko dei også stadfesta var ein del av strategien framover.
Før me fekk ein demonstrasjon av Webex, fekk me ein kort demonstrasjon av high-tech-systemet Cisco Telepresence. Det er videokonferanse i millionklassen og var imponerande. Cisco leiger ut utstyret til interesserte bedrifter.
Webex er ei nettsky-basert teneste. Cisco har kjøpt Jabber og IM-delen av Webex er difor basert på standarden XMDP.
Video Broadcasting er ikkje enno ei ferdigpakka teneste, men dei arbeider med sikte på å få det snart.
Webex fungerer på alle vanlege plattformer (Windows, Linux, Apple).
Systemet såg interessant ut og det er nok fleire av studietur-deltakarane som kjem til å prøva det ut i nærmaste framtid. Truleg vil Cisco få nokre nye kundar..
torsdag 25. mars 2010
San Francisco - dag 1 Introduksjon
Det faglege programmet starta måndag 22.03. Først ut var Richard Allan Horning frå venture-selskapet Sonnenschein Nath & Rosenthal. Richard fortalde historien om Silicon Valley heilt frå starten av, og det var ein fascinerande historietime.
“Respect for failure” er kanskje den viktigaste faktoren som skil Silicon Valley/California/USA frå andre kulturar. Særleg gjeld dette i Silicon Valley. Prof. William Miller, Stanford Univ., seier at "Det er aksepteringa av å feila som er nøkkelen til Silicon Valleys suksess og som er så vanskeleg å kopiera for andre”.
Silicon Valley” vart elles første gang brukt som begrep av Don Hoefler i artikkelen ”Silicon Valley, USA” i tidsskriftet Microelectronic News, 1971.
Utivklinga av California sidan midten av 1800-talet er nødvendig for å forstå dagens kultur.
Leland Standford, ein av dei "fire store" som var med og bygde infrastruktur og opparbeidde seg store formuer. Stanford brukte den mellom anna til å kjøpa store landområde i Palo Alto. Seinare vart eigedommen overdregen til Stanford University, med ein klausul om at jorda ikkje måtte seljast. Universitetet vart oppkalla til minne etter sonen Leland Stanford jr., som døydde i ung alder.
Frederick Terman, tilsett i Poulson Wireless (radio, telegrafi..), er rekna som ”The Godfather of Silicon Valley”. Terman føreslo at dei store landområda til universitetet, som ikkje kunne seljast, kunne leasast ut til bedrifter som ville starta opp. Dette førte til svært tette band mellom Stanford og bedriftene rundt universitetet. Desse banda har heile tida vore sterke og er også i dag.
Geografisk nærleik er viktig for suksessen i Silicon Valley – den sosiale dimensjonen er viktig. Horning trur difor ikkje moderne, høgkapasitets breiband kan kompensera for dette.
“Respect for failure” er kanskje den viktigaste faktoren som skil Silicon Valley/California/USA frå andre kulturar. Særleg gjeld dette i Silicon Valley. Prof. William Miller, Stanford Univ., seier at "Det er aksepteringa av å feila som er nøkkelen til Silicon Valleys suksess og som er så vanskeleg å kopiera for andre”.
Silicon Valley” vart elles første gang brukt som begrep av Don Hoefler i artikkelen ”Silicon Valley, USA” i tidsskriftet Microelectronic News, 1971.
Utivklinga av California sidan midten av 1800-talet er nødvendig for å forstå dagens kultur.
1846: 7 500 innbyggjarar i heile California! (ehh, utan å rekna med dei innfødde – indianarane).Den enorme auken i folketal kravde utvikling av jordbruket for å forsyna folk med mat. Jordbruks-produkt vart etter kvart meir verdt enn gull.
1848: ”Goldmine found”!
1865: 365 000 innbyggjarar
Leland Standford, ein av dei "fire store" som var med og bygde infrastruktur og opparbeidde seg store formuer. Stanford brukte den mellom anna til å kjøpa store landområde i Palo Alto. Seinare vart eigedommen overdregen til Stanford University, med ein klausul om at jorda ikkje måtte seljast. Universitetet vart oppkalla til minne etter sonen Leland Stanford jr., som døydde i ung alder.
Frederick Terman, tilsett i Poulson Wireless (radio, telegrafi..), er rekna som ”The Godfather of Silicon Valley”. Terman føreslo at dei store landområda til universitetet, som ikkje kunne seljast, kunne leasast ut til bedrifter som ville starta opp. Dette førte til svært tette band mellom Stanford og bedriftene rundt universitetet. Desse banda har heile tida vore sterke og er også i dag.
Geografisk nærleik er viktig for suksessen i Silicon Valley – den sosiale dimensjonen er viktig. Horning trur difor ikkje moderne, høgkapasitets breiband kan kompensera for dette.
mandag 22. mars 2010
Studietur til San Francisco
IT-forum Sogn og Fjordane arrangerer studietur til San Francisco i desse dagar og eg er ein av i alt 16 i reisefølgjet. No er det rettare å seia at det er Innovasjon Norge ved Ekportrådet sitt kontor i SF som arrangerer dette, men det er IT-forum som tilbyr dette til medlemsorganisasjonane.
Dei fleste reiste til SF laurdag 20.3 og for eigen del kom eg fram via Frankfurt. Det er ein tur på bortimot 12 timar og det er langt på økonomiklasse! Akklimatiseringa denne vegen går greitt, sjølv med ein tidsdifferanse på 8 timar. Det blir verre når me kjem tilbake.
I dag (søndag) har det vore felles utflukt til vindistrikta Sonoma og Napa valley litt sør for SF. Me besøkte to vingardar; Gloria Ferrer og Sebastiani. Prøvesmaking var ein viktig del av opplegget og som godt oppdregne nordmenn var det ikkje snakk om å spytta ut vinen.
Gloria Ferrer er ein del av det spanske familiefirmaet Freixenet - ein av verdas største produsentar av "sprudlevin" (som dei tidlegare kalla sjampanje, men som dei ikkje får lov til lenger). I Spania produserer dei cava, medan dei i California kallar den berre "sparkling wine".
Sebastiani er også ei familiebedrift, men den opprinnelege familien selde vingarden til ei ny familiebedrift for eit år sidan.
Felles for begge vingardane var eit profesjonelt opplegg for besøkande, og denne typen omvisingar pluss sal til vinklubbar har etter kvart vorte den viktigaste inntekta. Sebastiani hadde redusert produksjonen til 1/10 samanlikna med 10 år tidlegare, men satsa på høgre kvalitet og sal gjennom andre kanalar.
onsdag 17. mars 2010
Android vs. iPhone
Tim Bray er ein kanadiar som tidlegare har jobba hos Sun i mange år og som no har slutta seg til Googles Android-lag. Han skriv om jobbskiftet på bloggen sin og har også nokre stikk til Apple og iPhone:
Tim Bray er elles ikkje ein kven som helst innan internett-utvikling: Han var med på utviklinga av XML og også på utviklinga av Atom-protokollen.
The iPhone vision of the mobile Internet’s future omits controversy, sex, and freedom, but includes strict limits on who can know what and who can say what. It’s a sterile Disney-fied walled garden surrounded by sharp-toothed lawyers. The people who create the apps serve at the landlord’s pleasure and fear his anger.Som eg skulle sagt det sjølv :-) (men dei er gode på design og brukargrensesnitt, det skal dei ha).
I hate it.
Tim Bray er elles ikkje ein kven som helst innan internett-utvikling: Han var med på utviklinga av XML og også på utviklinga av Atom-protokollen.
fredag 12. mars 2010
Vestlandsforsking 25 år!
Gratulerer med 25-årsdagen!
VF vart stifta av Sogn og Fjordane fylkeskommune 13. mars 1985. Me tek altså feiringa ein dag på førehand. Etableringa var eit resultat av eit fylkesdekkande spleiselag med kommunar, bedrifter, bankar og andre.
Me fleska samtidig til med nye nettsider på 25-årsdagen. Etter tre år med Officenet Knowledge Portal, eit emnekart-basert publiseringssystem som me har hatt gode erfaringar med, var tida inne til oppdatering. Me ville halda fram med emnekart, sidan me har hatt gode erfaringar, og valet fall då på verktøyet ZTM - Zope Topic Maps. Det er konsulentfirmaet Bouvet ASA som har utvikla ZTM og som har utvikla dei nye sidene våre.
ZTM er "frigitt" som fri programvare og det har vore eit viktig kriterium for valet vårt. Det store spørsmålet er likevel om Bouvet klarer å få eit stort nok utviklarmiljø rundt ZTM slik at det ikkje berre blir ei fri programvare som berre blir utvikla av Bouvet.
Teknisk sett er ZTM ein emnekart-modul plugga inn i rammeverket Zope. Zope er eit fleksibelt rammeverk for utvikling og drift av web-applikasjonar. Zope er basert på Python programmeringsspråk og har ein objekt-database i botnen. Rammeverket har ei modul-basert tilnærming som gjer det relativt lett å leggja til ny funksjonalitet. Zope er også fri programvare og har eksistert i snart 15 år. Av meir kjende system baserte på Zope, er CMS-et Plone.
onsdag 10. mars 2010
9 liv
Tigergut har gått inn og ut dørene våre i over 10 år, men midt i januar forsvann han plutseleg. Dagane gjekk og vart til veker utan at me såg noko til han. Tidlegare hadde han berre vore borte maksimalt 4-5 døgn samanhengjande. Me rekna med at noko hadde skjedd med han og grubla ein del over kva det kunne vera. Både sjukdom, påkøyrsel, rovdyr/-fugl var aktuelle forklaringar.
Men så, på sjølvaste Kvinnedagen 8. mars, sat han på verandaen igjen og mjaua som han pleier. Og viste tydeleg at kattar har meir enn eitt liv. Den dagen vart det både fisk og fløyte på han..
søndag 7. mars 2010
Sogndal Storband 30 år!
Sogndal Storband feira 30-årsjubileum med konsert i går (6. mars) kveld. Eigentleg var jubileet i fjor haust sidan storbandet vart starta hausten 1979. Men då var me opptekne med andre ting så det passa betre å feira no.
Stryningen Helge Havsgård Sunde var innleigd som instruktør, dirigent og solist. I tillegg tok han også pianonotane og gjorde ein utmerka jobb også der. Det er kjekt å få instruksjonar av profesjonelle (storband-)musikarar og Helge visste me var ein god musikar, men i tillegg viste han seg å vera ein god pedagog også.
Eigentleg er det like usannsynleg å klara å halda oppe eit storband i Sogndal (med god hjelp av Leikanger) som det å ha eit fotball-lag mellom dei 20 beste i landet. Så 30 år med storband i Sogndal og Leikanger står det all respekt av!
Helge Sunde drive ensembelet Denada, eit storband-liknande oppsett, og har gitt ut fleire cd-ar med dei. På jubileumskonserten spelte me m.a. 'Om kvelden', When in Rome' og 'Lullaby of Broltesia'. Særleg den første og siste er flotte melodiar. Den første er ein gammal folketone frå Hornindal, den siste ein flott voggesang. Du finn dei på cd-ane Denada (2006) og Finding Nymo (2009, ordspelet her går sjølvsagt på Finding Nemo, medan Nymo er dei to brødrene Atle og Frode på alt- og tenorsax). Sjekk ut dette på iTunes eller Spotify.
onsdag 3. mars 2010
Digitalt gjerde
http://www.flickr.com/photos/jay_que/ / CC BY-NC-SA 2.0
"Bondebladet" er vanlegvis ikkje staden eg hentar inspirasjon til blogginnlegg, trass i at det er eit bra blad, men i siste nummer står det ein interessant omtale av digitale gjerde. Oscar Hovde Berntsen frå Øksendal i Sunndal har heilt sidan tenåra fundert på om det er muleg å utvikla virtuelle gjerde, utan gjerdestolpar, netting eller den moderne varianten el-gjerde.
Han vidareutviklar no ideen sin om ein saueklave med innlagt solcelle-panel og med ein prosessor + minne som held på koordinatar. Koordinatane markerer "gjerdet" der sauen (eller dyret, sidan dette er generell teknologi) skal halda seg innafor. Dersom sauen går utanfor dei innlagde koordinatane, vil bjølla først gi ein lyd som vil auka i volum etter kvart og til slutt føra til eit lite straumstøyt. Forsøk viser at dyra fort lærer seg dette og snur når dei høyrer lyden blir aktivert.
Enno er prisen relativt høg, ca kr 2 000,- pr. bjølle, men den vil jo vera avhengig av volumet som blir produsert. Ein patentsøknad er til behandling og når svaret har komme, er det klart for aktiv marknadsføring og sal. Men først skal det gjennomførast stress-testar for å sikra at teknologien ikkje stressar dyra.
Det er særleg i utmark det digitale gjerde vil ha sin styrke, der det er vanskeleg eller uråd å setja opp fysisk gjerde.
Denne oppfinninga passar fint inn i den omtalen av innovasjon eg hadde i eit tidlegare innlegg om VaviaTrack. Også her er det kjendt teknologi som blir sett saman og utnytta på ein ny måte.
onsdag 24. februar 2010
Imperiet slår tilbake
Microsoft har dei siste åra vore yndlingsfiende for mange innan IT. Ein kombinasjon av marknadsdominans og -misbruk i tillegg til dårlege produkt (særleg Vista) gjorde dei til eit opplagt mål for mange sin frustrasjon. Der Windows XP var eit godt gjennomført og stabilt OS (stabilt i Windows-forstand), var Vista prega av feil og tregheit. For mjølkekua Office var problemet at gratis programvare som OpenOffice var eit like bra alternativ og eit alternativ som var lett å gå over til.
Med Windows 7 og Office 2007 har Microsoft slått tilbake. Windows 7 ser ut til å vera fullt på høgde med XP og feila frå Vista er retta. Det betyr at dei mange som framleis køyrer XP og har venta med å ta stilling til neste OS, får eit godt alternativ for oppgradering.
Office-pakken gjekk gjennom ei radikal endring med overgangen til 2007. "Less is more" og 80/20-regelen har vore styrande (dei 20 % av funksjonane du brukar 80 % av tida [har forresten skrive om det uheldige valet av tala 80 og 20 i Zipf-/Pareto-fordelingar tidlegare]). Menyane er forenkla og dei mest brukte funksjonane er lett tilgjengelege. Dei funksjonane du brukar sjeldnare, vil du uansett måtta bruka litt tid på å finna og bruka.
Etter å ha brukt OpenOffice mest det siste året, tek eg tek meg sjølv i å føretrekkja Office 2007. OpenOffice verkar plutseleg veldig gammaldags. Ei oppgradering a la Office 2007 er sårt tiltrengt.
Ein annan faktor som også verkar til Microsofts fordel, er at alternativ som Google ikkje lenger framstår som uskuldsreint, men ein maktbastion berre med litt andre midlar.
Konklusjonen er at Microsoft ikkje må avskrivast, om nokon trudde det.
PS.
Har no installert iTunes for 10. gang, minst. Kvar gong eg må ta omstart av pc-en, noko eg ikkje gjer anna enn når det er tvingande nødvendig, må eg installera iTunes på nytt. Om det er Apple som har feilen eller Microsoft veit eg ikkje, men irriterande er det.
Abonner på:
Innlegg (Atom)