fredag 18. januar 2019

Bitcoin i live trass i 350+ nekrologar

Lesarinnlegg i Dagens Næringsliv i dag som svar på Terje Erikstads artikkel "Bitcoin er en fiasko". I tillegg har Nikolai Johan Heum i Finstart Nordic også eit godt innlegg med tittelen "For hvem er bitcoin en fiasko, DN?".

Her er Erikstads artikkel som sette i gang det heile:


Og her er svaret eg sende til DN:
(usikker på om innlegget er ope og gjengir det difor under)

Bitcoin som fiasko

Lite provoserer tradisjonelle økonomar meir enn Bitcoin og kryptovaluta. Frå Erikstad til Krugman og Schiller er dommen eintydig: Bitcoin er ein fiasko og håpet er ein snarleg død. Eigentleg skulle Bitcoin vore død for lenge sidan, men kryptovalutaen har vist seg seig og er framleis i live – trass i meir enn 350 nekrologar.

Dersom Erikstad var sett til å vurdera Internett etter 10 år, ville han konkludert med at det var ein fiasko som globalt nettverk. Det same ville han gjort etter både 20 og 30 år, faktisk skulle det gå over 35 år før konseptet til slutt tok av og vart det dominerande globale kommunikasjonsnettverket.
Arkitekten bak Bitcoin ofra bevisst kapasitet til fordel for sensurfridom og desentralitet. Godt fungerande betalingsløysingar vil ta tid, og vil ikkje skje på blokkjeda, men i eit eige lag, med blokkjeda som eit avstemmingslag.

Bitcoin som valuta har ingen ibuande verdi, skriv Erikstad. Men det same kan for ein stor del seiast om gull. Prisen på gull kan ikkje forklarast med bruksnytten av metallet, så kvifor er gull så verdifullt då?

Før Internett slo gjennom, var det fleire fungerande globale nettverk, til dømes IBM sitt SNA-nett. Det var langt overlege Internett, men likevel vart Internett den globale standarden. Mykje av grunnen var at det var ope for alle å delta i utviklinga og dermed vart innovasjonstakta mykje større. Det same kan seiast om opne blokkjeder samanlikna med proprietære finanssystem. Det betyr ikkje at Bitcoin ein dag vil overta som føretrekt betalingssystem, men med innovasjonsfarten i krypto­miljøet vil det vera farleg å undervurdera potensialet til denne nye teknologi-infrastrukturen.



mandag 14. januar 2019

What Bitcoin Did

I dag har eg gjesteblogg hos digitaliseringsdirektør Christoffer Hernæs i Sbanken: http://hernaes.com/2019/01/14/what-bitcoin-did/

onsdag 2. januar 2019

Blokkjede til besvær

Blogginnlegget er også publisert på nettstaden Kryptofinans
Dette innlegget vart sendt til Dagens Næringsliv, men har (enno) ikkje stått på trykk.

Blokkjede til besvær 

Bitcoin introduserte noko nytt for 10 år sidan: ei samansmelting av økonomi og Internett-teknologi i eit desentralisert system der autoriteten i midten var fjerna. Dette er vanskeleg å forstå, og sjølv 10 år etter innovasjonen har dei fleste problem med å sjå kva dette inneber og kva blokkjede-teknologien faktisk går ut på.

Skattedirektoratet er berre ein av mange som framstiller Bitcoin og kryptovaluta feil. Dessverre har det fått til følgje at regjeringa no har vedteke å ta kryptovaluta ut av ordninga med redusert el-avgift for datasenter. I utgreiinga frå Skattedirektoratet er det ordet «utvinning» som går igjen, og energi­bruken som blir brukt til å generera nye digitale myntar.

Dette er feil. Energibruken har eigentleg ikkje noko å gjera med frigjeving av nye bitcoin, eller andre kryptovalutaer baserte på «proof of work»-metoden. Energibruken må til for å sikra det opne systemet. Som lønn for strevet (energiinnsatsen) får aktørane ein bonus i form av nye bitcoin eller annan kryptovaluta. Men det er ikkje frigjevinga av nye bitcoin som treng all energiinnsatsen; det kunne vore gjort nesten utan bruk av energi. Arbeidsinnsatsen som sikrar nettverket mot forfalsking er den verkelege innovasjonen i Bitcoin, slik den vart sett i system av Satoshi Nakamoto.

Når Skattedirektoratet forsikrar oss om at dei ikkje har noko mot blokkjedeteknologien, og at blokk­kjeder som ikkje brukar energi til «utvinning» framleis kan få redusert el-avgift, er det som eit ekko av Internett-diskusjonen for 30 år sidan. Også den gangen var styresmaktene skeptiske til opne system, og valde OSI-modellen (Open Systems Interconnection) som teleselskapa stod bak, som den globale standarden som skulle satsast på. Dei valde bort Internett-teknologien fordi den ikkje hadde ein klar organisasjon som kontrollerte den.

Men Internett tok innersvingen på teleselskapa og OSI-modellen fordi teknologien var open og utviklinga difor gjekk mykje raskare. Internett kunne levera løysingar som berre var på planstadiet for OSI sin del.

Når styresmaktene no seier at blokkjedeteknologien er lovande, berre den blir kontrollert av selskap og organisasjonar, er det ein klar parallell til feilgrepa for 30 år sidan. Er det ingen som lenger hugsar teknologi­historia? Kontrollerte blokkjeder vil vera nyttige i enkelte avgrensa samanhengar, men vil ikkje vera den teknologien som gjer radikale endringar i dagens Internett. Det har stadig fleire oppdaga og dermed er entusiasmen rundt teknologien i ferd med å avta. Den har tvert om ein god del ulemper samanlikna med moderne databaseteknologi.

Både offentlege og private aktørar si tilnærming til blokkjedeteknologien kan samanliknast med tilnærminga til Internett og web-en: Internett-teknologi i kontrollerte former gjennom eit Intranett er bra, det opne Internettet er farleg å satsa på. Det tok nokre år før dei skjønte at det var det opne Internettet som var det store framsteget.

Den dalande interessa for blokkjedeteknologi kan tyda på at teknologien har vore for oppskrytt? På kort sikt har den nok det, men på lenger sikt vil den truleg få enorm betydning for utviklinga av Internett. Men først må me læra oss å handtera økonomi som ein del av teknologien, og det er ikkje lett. Enkelt sagt forstår ikkje teknologar økonomi, og økonomar forstår ikkje teknologi. I open blokkjedeteknologi er ikkje omgrepet «tverrfagleg» berre pynt utan djupare meining, men heilt sentralt for å forstå og for å lukkast. Dei utdanningsinstitusjonane som forstår det, vil få eit godt forsprang på konkurrentane. 

Universiteta var sentrale i utviklinga av Internett, men likevel trege med å ta teknologien inn i utdanninga. Det same ser me med blokkjedeteknologi. Ei bacheloroppgåve ved Høgskulen på Vestlandet frå i år, viste at ingen av økonomiutdanningane ved universiteta og høgskulane her i landet hadde planar om å ta inn kryptovaluta og blokkjedeteknologi anna enn å nemna det i eksisterande kurs. Også her ser historia ut til å gjenta seg.

onsdag 28. november 2018

Populistisk næringspolitikk

Regjeringa sitt vedtak om å ikkje la kryptorelaterte datatenester få redusert el-avgift, har skapt bølgjer og ser ut til å setja ein brå stoppar for dagens kryptoutvinning og nye investeringar. Endringa blir sett i verk ved årsskiftet, altså med rundt ein månads tid for aktørane å tilpassa seg (les: stengja ned aktiviteten).

Eg har skrive eit lesarinnlegg som stod på trykk i Dagens Næringsliv i dag:

Populistisk næringspolitikk

Regjeringa sitt vedtak om å ta ut krypto-relatert aktivitet frå ordninga med redusert el-avgift for datasenter, er både populistisk og kortsiktig. Det er merkeleg at ei regjering leia av Høgre står for ein så lite føreseieleg og ikkje-nøytral næringspolitikk. Saka er styrt av moralistiske argument og mangel på kunnskap om teknologien. Det er stor fare for at vedtaket vil øydeleggja det som er bygt opp for å få store datasenter til å etablera seg her i landet. Slike etableringar kostar mykje og treng sterke  garantiar for stabile rammevilkår. Regjeringa har sådd tvil om at så er tilfelle.

Blokkjedeteknologien er vanskeleg å forstå, og dei fleste bommar når det gjeld valutadelen. Opne blokkjeder treng ein valuta for å fungera. Utan valutaen, må blokkjeda kontrollerast på ein meir lukka  måte. Den opne blokkjedeteknologien har potensial til å gi oss eit reelt desentralisert Internett og kan vera ei løysing på dagens enorme sentraliseringsproblem der nokre få gigantar styrer det meste.

Heile saka minner om framveksten av Internett for 30 år sidan. Den skjedde ikkje på grunn av, men trass i styresmaktene sine vedtak. Norge ville ikkje basera kommunikasjonen på Internett-standardar, like lite som andre land. Internett var ikkje kontrollert av noko land eller organisasjon og var for farleg. Me veit alle kva som skjedde, og historia har ein tendens til å gjenta seg, om enn i litt ulike former.

tirsdag 27. november 2018

Eksamen i Bitcoin-kurs


I haust har eg hatt ansvar for undervising i kurset "Bitcoin, blokkjedeteknologi og den digitale økonomien" ved Høgskulen på Vestlandet, og i dag var det tid for eksamen. Her er er nynoirsk-versjonen av eksamensoppgåvene. "Fasit" følgjer litt seinare.

1. Bitcoin og bitcoin-transaksjonar
a. Kva var den store innovasjonen Satoshi Nakamoto kom med i Bitcoin?

Den store innovasjonen var at det for første gang vart muleg å overføra verdiar over Internett utan bruk av tredjepart.

b. Kva skjer viss ein brukar sender to transaksjonar som begge viser til same innbetaling («input»), altså eit forsøk på dobbel bruk («double spending»)?

Ein av dei to blir plukka opp av ein gravar og til slutt inkludert i ei blokk. Den andre transaksjonen blir då ugyldig

c. Dersom den eine transaksjonen i oppgåva over var betaling for ein vare, kva må leverandøren av vara passa på?

Leverandøren må passa på å venta til det har komme 5-6 nye blokker etter den blokka der betalinga til leverandøren ligg. Det tek rundt 1 time. Ved små beløp er ikkje det viktig, då kan vara leverast med det same den er inkludert i ei blokk.

d. Kva skjer dersom to gravarar uavhengig av kvarandre finn ei ny blokk på same tid?

Det vil oppstå ei midlertidig forgreining («fork») som vil bli løyst når neste blokk, eller blokka deretter, blir funnen. Blokkene i den kortaste greina vil bli oppløyste og transaksjonen gå tilbake til mellomlageret («mempool»).

2. Konsensus og maktfordeling
a. Forklar kva makt dei viktigaste gruppene i Bitcoin-systemet har (fullklient-brukarar, gravarar og utviklarar)

Fullklient-brukarar kan velja å køyra programvare/versjon etter ønskje. Dei treng ikkje oppgradera i tilfelle ei hard forgreining («hard fork»). Gravarane («miners») sikrar nettverket med maskinressursane. Ei blokkjede mistar sikkerheiten om gravarane ikkje deltek. Utviklarane vedlikeheld og fornyar programkoden, men er avhengige av at fullklientane aksepterer endringane og lastar ned nye versjonar, og at gravarane også aksepterer og deltek i sikringa av den aktuelle blokkjeda.

Samanlikna med det tradisjonelle maktfordelingsprinsippet kan me noko forenkla seia at den utøvande makta sit hjå gravarane («Regjering»), den lovgivande hjå utviklarane («Stortinget») og den dømmande makta hjå brukarane («Domstolane»).

b. Det har gått 5 minuttar sidan siste blokka i Bitcoin-kjeda vart funnen. Kor lang tid er det sannsynleg at det går før neste blokk blir funnen?

Rett svar er 5 minuttar fordi det i gjennomsnitt går 10 minuttar mellom kvar gang ei ny blokk i Bitcoin blir funnen.

c. Gå inn på https://tradeblock.com/bitcoin. Finn tida mellom kvar blokk for dei siste seks blokkene (den rada som er merka ‘Elapsed’) og rekn ut gjennomsnittet. La gjennomsnitts-tida representera gjennomsnittet for ein heil periode på 2016 blokker - perioden det tek før vanskegraden i Bitcoin blir justert. Ut frå gjennomsnitts¬tida du har rekna ut, skal vanskegraden aukast eller reduserast? Forklar kort kvifor.


Det skal i gjennomsnitt ta 10 minuttar å finna ei ny blokk i Bitcoin-systemet. Dersom gjennomsnittstida er > 10 min., skal vanskegraden reduserast. Er gj.sn.tida < 10 min., skal vanskegraden aukast.

d. Ei gruppe i Bitcoin-miljøet ønskjer å redusera maksimal blokkstørrelse til 750 kB, ned frå dagens 1 MB. Viss det blir innført, vil det medføra ei hard eller mjuk splitting av blokkjeda («hard/soft fork»)? Forklar kvifor.

Ein reduksjon i blokkstørrelse er ei innstramming av reglane og difor ei mjuk splitting («soft fork»). Innstramming av reglar er mjuk splitting, utviding av reglar eller innføring av nye reglar er ei hard splitting («hard fork»). Det er ikkje nødvendig å oppgradera programvara for fullklient-brukarane fordi dei nye blokkene vil også bli godkjende med eksisterande programvare.

3. Digitale signaturar og hash-funksjonar
a. Kva er offentleg nøkkel-kryptografi?

Det er ein krypteringsmetode der to nøklar, ein privat og ein offentleg, blir brukte. Den private nøkkelen blir brukt til å kryptera (låsa) og den offentlege nøkkelen blir brukt til å dekryptera (låsa opp).
I Bitcoin blir den private nøkkelen brukt til å signera ein transaksjon og til å bevisa rettmessig eigarskap til ein transaksjon. Den offentlege nøkkelen er Bitcoin-adressa ei overføring skjer til. Berre innehavaren av den motsvarande private nøkkelen kan bruka transaksjonen.

b. Kva er hovudskilnaden på offentleg nøkkel-kryptografi og hash-funksjonar?

Offentleg nøkkel-kryptografi er ein tovegs-funksjon der informasjon blir kryptert og dekryptert, medan ein hash-funksjon er einvegs. Resultatet av ein hash-funksjon kan aldri bringast tilbake til utgangspunktet.

c. Forklar kvifor ein bitcoin-transaksjon utan problem kan sendast på eit ope og usikra nett (hugs at transaksjonen ikkje er kryptert)

Ein bitcoin-transaksjon inneheld ikkje sensitiv informasjon. Det er ei signert melding som gir mottakaren rett til å bruka dei bitcoin som blir overførte i transaksjonen. Transaksjonen kan ikkje endrast sidan detaljane i den er inkluderte i signaturen. Ingen nøklar blir avslørte i transaksjonsdata, i motsetnad til ei kredittkor-betaling der «nøklane» følgjer med transaksjonen som difor må krypterast i sin heilskap.

Pensum: Video med Andreas Antonopoulos: Why Credit Cards Suck

4. Infrastruktur og arkitektur
a. Kvifor treng ikkje ei lukka blokkjede ein valuta?

Ei lukka blokkjede har andre sikkerheitsmetodar enn «proof-of-work» og treng ikkje insentiv for å lønna arbeidet med sikring. Den er kontrollert av eit lite tal aktørar og har såleis ein sentralisert sikkerheitsmodell.

5. Økonomi og valuta
a. Drøft kor veleigna bitcoin er som betalingsmiddel.

Kjenneteikn ved eit veleigna betalingsmiddel::

Pengane må vera:

  • Alminneleg aksepterte
  • Haldbare
  • Lette å bruke
  • Delbare
  • Dyre/vanskelege for private å produsere
  • Stabile i verdi

Kjenneteikn ved bitcoin som betalingsmiddel:
  • Ingen institusjon garanterer for Botcoin, det er basert på eit desentralisert tillitsforhold mellom kjøpar og seljar.
  • Ein institusjon kan derfor ikkje setje hindringar for transaksjonen i motsetning til bankpengar (kredittkort/bankkort).
  • Avhengig av elektroniske teknologi ( det set avgrensningar for likviditeten)
  • Avhengig av teknologi og tryggleik. Kan vere sårbart.
  • Låge transaksjonskostander ( lågare enn for bruk av kredittkort).
  • Pga svingningar i realverdi er det usikkert å bruke Bitcoin som rein formuelplassering. Svingar for mykje og mange diskuterer om det boble tendensar.
  • Pga svingningar i verdien (både opp og ned), kan det vere råd å tene store verdiar (eller tape).
  • Stor Marknadsrisiko (store svingningar)
  • Liten Transaksjon- og operativ risiko ( får ikkje gjennomført handelen)
  • Prisfølsom (store transaksjonar påverkar prisen)
  • Svinn, hacking, miste tilgangen til bitcoin.
  • Ingen forbrukarrettar som beskyttar forbrukaren dersom noko feil skjer. Per dags dato er det avgrensa med forsikringsordningar knytta til tap/uhell ved bruk av Bitcoin.
  • Teknologisk svikt som fører til at ein ikkje får tak i den
  • Bitcoin som pengepolitisk instrument:
Tradisjonelt er pengemengde, rente  og valutakurs viktig verkemiddel  for ein nasjon delegert til sentralbanken for å oppnå nasjonale mål. Det er kun sentralbanken som kan trykke opp pengar og som står som garantist for verdien

Bitcoin lever sitt eige liv lauserive frå sentralbankane og nasjonalstaten.  Det er ein global valuta som lever på sida av dei etablere betalingssystema.

Dersom Bitcoin og elektroniske pengar får auke oppslutning, kan det skape spenning og utfordringar for den nasjonale styringa av pengepolitikken.

Drøftinga bør ta utgangspunkt i kjenneteikna ved pengar og i kva grad kjenneteikna ved bitcoin matchar desse.

Tilleggsmoment som vart diskutert i forelesinga etterpå:

Pengar blir ofte definerte ut frå dei viktigaste funksjonane:


  • Bytemiddel for varer og tenester ("Medium of exchange")
  • Verdioppbevaring ("Store of value")
  • Målestokk ("Unit of account")

Som bytemiddel har Bitcoin ulemper som vist i teksten over. Det er særleg volatiliteten som er problematisk, i tillegg til at kapasiteten samanlikna med ordinære pengesystem, er liten. På pluss-sida kjem retten til sporfri ferdsel, eit mykje raskare overføringssystem for verdiar over landegrenser og eit system der pengar er skilde frå det underliggjande transportsystemet. Det er også ein stor fordel at bitcoin kan brukast av nær sagt alle i heile verda, utan noka form for godkjenning.

Sett opp mot dei viktigaste eigenskapane til pengar, kan ei samanlikning mellom fiat-pengar, gull og bitcoin sjå slik ut:


Eit minus for "ombyttbar" ("fungible") fordi alle bitcoin kan sporast tilbake til opphavet og ein kan frykta at bitcoin som har vorte assosiert med kriminell verksemd, får mindre verdi enn "reine" bitcoin. Så langt har ikkje det skjedd. Kor varige bitcoin er, er også eit ope spørsmål fordi historia berre er knapt 10 år. På dei andre områda har bitcoin sterke eigenskapar.

b. Rekna ut inflasjonen i Bitcoin i 2020. Altså inflasjonen i året 2020.
- gå ut frå ei bitcoin-mengde 01.01.2019 på 17.430.000 bitcoin (NB! 01.01.2019)
- gå ut frå at halveringa av belønning («coinbase») vil skje nøyaktig halvvegs i 2020 (01.07.2020). 

Først må Bitcoin-mengde 01.01.2020 reknast ut:

17.430.000 + (12,5 x 6 x 24 x 365) = 17.430.000 + 657.000 = 18.087.000 btc

Så må tilførsel av nye bitcoin for 2020 reknast ut:

(12,5 x 6 x 24 x 366/2) + (6,25 x 6 x 24 x 366/2) = 658.800/2 + 329.400/2 = 494.100 btc

Inflasjon i 2020: 494.100/18.087.000 = 2,73 %

(NB! 2020 er skotår og dermed 366 og ikkje 365 dagar! Blir likevel berre marginale skilnader)

c. Kva er hovudskilnaden på ein børs og ei vekslingsteneste? 

Ein børs er ei plattform for kjøparar og seljarar å driva handel. Børsen tilbyr plattforma, men handelen skjer mellom individuelle aktørar.
Ei vekslingsteneste kjøper og sel valuta og er difor både kjøpar og seljar av valuta.

d. Kva er arbitrasje?

Arbitrasje er å utnytta kursskilnader på ulike børsar og få gevinst ved det. Det er ein risikofri handel.

e. Rekna ut muleg arbitrasje i NOK med desse opplysningane (vis framgangsmåten):

Start med 1 mill. NOK og la 1 USD = 8,50 NOK. 

1 BTC = 4500 USD
1 ETH = 150 USD
1 BTC = 32 ETH

Rekna om NOK til USD: 1.000.000 NOK/8,50 NOK/USD = 117.647 USD
Rekna om til bitcoin: 117.647 USD/4.500 USD/BTC = 26,1438 BTC
Rekna om bitcoin til ether: 26,1438 BTC x 32 ETH/BTC = 836,6016 ETH
Rekna om ether til USD: 836,6016 ETH x 150 USD/ETH = 125.490,24 USD
Rekna om USD til NOK: 125.490,24 USD x 8,50 NOK/USD = 1.066.667,04 NOK

Muleg arbitrasje er 66.667,04 NOK ved å utnytta kursskilnader.

lørdag 3. november 2018

Brennbare Bitcoin

Jon Hustads artikkel i Dag og Tid 19.10.2018
Jon Hustad, journalist i Dag og Tid, skreiv ein artikkel om Bitcoin og redusert el-avgift også for datasenter som driv bitcoin-utvinning. Tonen i artikkelen følgde det vanlege Bitcoin-hylekoret der det ikkje er grenser for elendigheit knytt til kryptovalutaen.

Dessverre ser det ut til at regjeringa vil prøva å gjera eit unnatak i reglane for el-avgift til datasenter slik at utvinning av kryptovaluta ikkje skal få redusert avgift. Det er etter mitt syn eit dårleg forslag og viser problemet med subsidiering i eit nøtteskal.

Her er eit lesarinnlegg eg sende som svar til Jon Hustad. Det stod på trykk i gårdagens Dag og Tid (01.11.2018). Jon Hustads artikkel er dessverre ikkje fritt tilgjengeleg.


Brennbare Bitcoin

Svein Ølnes, forskar ved Vestlandsforsking, 22.10.2018

Først vil eg gi ros til Dag og Tid for ei veldig god avis, noko prisen frå Fritt Ord i fjor var ei stadfesting av. Men Jon Hustad (JH) sin artikkel om Bitcoin 19. oktober held etter mitt syn ikkje den standarden eg forventar av avisa.

Eg sit att med eit spørsmål om kva bodskapen eigentleg er, bortsett frå at JH  kastar seg på hylekoret mot Bitcoin. Det går ikkje klart fram om han meiner datasenter generelt bør betala full el-pris, eller om det berre skal gjelda Bitcoin. Dersom argumentet er det siste, blir spørsmålet korleis det i så fall skal handhevast? Skal me etablera eit el-politi som overvaker alle digitale tenester? Kva då med tenester innan spel («betting»), porno, falske nyhende på Facebook og liknande?

Det er fleire faktiske feil og mistydingar i omtalen av bitcoin. Hustad skriv at energien går med til å «grava ut bitcoin», men energibruken går til å sikra systemet og gjera det til verdas sikraste, ope IT-system. Betalinga i form av nye bitcoin er berre ein bonus for arbeidet. For det andre er det ikkje slik at det nødvendigvis vil gå med stadig meir energi for kvar ny bitcoin som blir frigjeven, slik JH skriv. Det er i hovudsak bitcoin-kursen som avgjer lønsemda i denne industrien. Dersom vekslingskursen på bitcoin går ned, vil energiinnsatsen også gå ned over tid. For det tredje er ikkje bitcoin anonymt, men kan koplast til opphavsperson via IP-adresse, noko politiet har vist.

Bitcoin må forståast i ein global samanheng og som ein reaksjon på finanskrisa. Sjølv om me ikkje har stort behov for denne typen pengar og betalingssystem i Norge, er det dessverre lett å finna dysfunksjonelle økonomiar der bitcoin kan vera redninga for mange. Venezuela, Argentina og Tyrkia  er berre nokre få av mange eksempel. Også for den halvparten av verdas folk som ikkje har tilgang til bankkonto, kan kryptovaluta vera viktig og einaste mulegheit til å delta i den globale økonomien. Som journalist bør Hustad også kjenna til saka der styresmaktene i USA pressa Visa og  Mastercard med fleire til å stoppa betalingar til WikiLeaks i 2010. Bitcoin var då einaste betalingsmåte. I desse dagar pressar USA på for å få betalingssystemet SWIFT til å stoppa betalingar til Iran.

Eg inviterer Jon Hustad til å følgja kurset «Bitcoin, blokkjedeteknologi og den digitale økonomien» ved Høgskulen på Vestlandet (alt tilgjengeleg på nettet). Betre kunnskap om fenomenet vil truleg resultera i artiklar med ei anna vinkling.

onsdag 17. oktober 2018

Norstella-seminar om status for blokkjedeteknologi

Norstella arrangerte i dag (17.10.2018) eit seminar om blokkjedeteknologi i offentleg og privat sektor. Seminaret var på mange måtar ei oppfølging av tilsvarande arrangement hausten 2016.

I 2016 var interessa veldig stor og me var på veg opp mot "peak of inflated expectations" (den vart vel nådd eit år seinare). I dag er stemninga langt meir nøktern og realitetar om utfordringar og vanskar med teknologien har teke plass. På ei anna side viste dagens seminar at det er mange prosjekt og initiativ i gang, så det er absolutt grunn til optimisme.

Ei utfordring er at det er vanskeleg å få ei meir heilskapleg tilnærming til utfordringa med sentralt koordinerte initiativ. KMD fekk utarbeida ein rapport i mars i år (kommentarane mine til rapporten her), men sidan har det vorte stilt. Det er kanskje eit paradoks å etterlysa meir sentralisering når me snakka om ein teknologi som blokkjede, men poenget er at for ein potensielt så disruptiv ("forstyrrande") teknologi må ein sjå på tvers av organisasjonar og også på tvers av nasjonar.

Takk til Norstella og til Brønnøysundregistra/Altinn som drog seminaret i gang. Her er presentasjonen min frå i dag: